Şizofreni aklın algıya yetmediği durumdur.

Paranoya büyük resmi kaybedip küçük resmi büyük olanın yerine koymaktan kaynaklanır.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Küçük fazlalıklara "şahane", "inanılmaz" diyenlerin büyük fazlalıklara doğru genişleyebilecek zihni kalmaz.

İnsanda zaman kavramının oluşması için etrafında bazı şeylerin düzenli olarak tekrar etmesi gerekir.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Dış dünya ve zihnimde olup bitenler arasında uçurumlar olabiliyor.

Zihnin her yanılsaması veya dolaşmasına delilik denmesi gerektiğini söylemiyorum.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Duyularına kendilerini gösteren şeylere bağlı olarak insanların zihni gelişir.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Hiçbir şey kendi başına acı değildir. Acı, yanlış düşüncelerin sonucudur. Acı, düşünce hatasıdır. Usta, en müthiş acıyı bile yok edebilir. Bu yolla usta iyileşir.

Dünya hakkında zihninizde ne taşıyorsanız, dünyada da onu görürsünüz. Hayat hakkında zihninizde ne taşıyorsanız hayatta da onu görürsünüz.

Birimiz ötekinin kafasındaki hayalimizi bir an görsek, hayretten donakalırız.

İnsanoğlu, kendi dışına çıkamayan, başkalarını ancak kendi içinde tanıyabilen ve aksini iddia ettiğinde yalan söyleyen bir yaratıktır.

Kirli kelimeler yok, sadece kirli akıllar var.

Beyin, sizin karşı koymadığınız bir şeyi doğru olarak kabul eder.

Farklı zihinler için aynı dünya bir cehennem ve bir cennettir.

Bazı gerçeklikler zihne o denli yakın ve açıktırlar ki onları görmek için bakmak yeterlidir.

Eğer evrenin gerçek bir görüntüsüne sahip olabilseydik, belki de onu anlayabilirdik.