Nasıl geldim ben bu dünyaya? Neden bana danışılmadı? Madem katılmaya zorlandım, nerede şu yaşamın yöneticisi? Kendisiyle görüşmek istiyorum!

Hay şu dünyanın tekerine! Neden sürekli dönmeli? Nerede bunun geri vitesi?

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.

Varoluşa bir parmak çalıyorum. Hiçbir şey koktuğu yok! Neredeyim ben? Kimim? Bu dünya denen yer de neresi? Bu dünya da ne demekmiş?

Bu dünya bana göre değil. Ben bu dünyayla ne yapacağım?

Bazen insan kendine soruyor şaşkınlıkla, acaba doğru gezegende miyim diye.

İnsanlar benim dünyayı olduğu gibi kabul edebileceğimi söylüyorlar. Saçmalık! Ben bu dünyayı kabul etmiyorum.

Kendi köşesinde çalışan, belki de kendi halinden, hayatından memnun olan insanlarda olmayacak birtakım arzular ve isyanlar uyandırmak doğru mu?

Bozkurt ile kıyamete
Kalan dünya değil misin?

Böyle anlamsız bir dünyada ben niye anlamlı resimler çizeyim?

Böyle anlamsız bir dünyada ben niye anlamlı resimler çizeyim?

Kölesi değilim var olmayan bir Tanrının, kölesi değilim umurumda olmayan bir dünyanın.

Her şeyden bol bol varken niye açım? Her yerde bunca akıl varken niye aptal ve cahilim ben? Zengin- yoksul ayrımı yapmaksızın tüm insanları seven, koruyan Tanrı hani nerede? Evet, soruyor, soruyor ve sürdürdüğü hayata başkaldırıyor.

Erkekler mi, öff! Kaçasım geliyor. Niçin onların istediği her şeyi yapasın ki?

Dünya berbat bir yer ve insanlar dürüst değil. Karanlıkta ne yapacaksınız?

Böylesine sefil ve zalim bir dünya onun hakimi olmak için gösterilen bunca çabaya değer miydi?

Dünyada öyle çok haksızlık vardı ki!

Bu insanlık dışı dünya daha insancıl hale gelmeli. Ama nasıl?

Çünkü, baştan sona sefalet ve haksızlıklarla dolu bir dünyada her sabah uyanır uyanmaz yapılacak iş çığlık atmak olmalı: Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum!

Ahirette bizim cennete, onların cehenneme gideceklerini ilmihal hocalarından öğreniyorduk ama neden bütün dünya nimetleri hep Müslüman olmayanlarda idi?