Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

Her insan yalnızdır.

İnsanın, kendisinden başka kimsesi yoktur!

Yalnız insanların kendi içinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.

Hep yapılacak ya da düşünülecek bir şeyler vardır, insan yalnız oturuyorsa.

Zaten, kim gerçekten bakabilmiş ki, içine…

Yetişkin olmak yalnız olmaktır.

Kimse yok. Ben varım, ben, bir de kendim.

Bizim hayallerimiz vardı, içinde tek başına yaşadığımız. Bizim acılarımız vardı, kalbimizde tek başına çektiğimiz. Bizim ölümlerimiz vardı, tek başına ve yakışıklı. Hayallerimiz, acılarımız ve ölümümüz hepsi tek başına, hepsi yalnız.

İnsan kendiyle yalnızdır. Başkalarıyla birlikteyken çoğu kişi kendiyle de değildir. Her ikisinden de sıyrılıp, çıkmak gerekir.

İnsanın insan olabilmesi için diğer insanlardan kurtulması gerekmektedir.

Her insan kendiyle kuşatılmıştır.

Kişinin en yakını, yine kendisidir.

Üstesinden gelemediği çelişkilerle başbaşa kalan insan, moral bakımından derinden derine sarsılır ama bunu kimseye söyleyemez, çünkü ona kimse yardım edemez. Bu korkunç bir yer kayması gibidir.

Her insan kendi adasında yaşar.

Bir yığın insan gördüm, günlükleri dolabında gizli saklı. Kendiyle mektuplaşan ya da kendiyle konuşan. Dününü unuttu hepsi. Günler günlüklere küstü ya da günlük yazara kara kara önlük giydi, son mektup kalbine sıktı.

Büyük çapta yaratıcı insan 'benim' diyen insandır.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

Kıskanılacak insan bulamadım. İnanınız bulamadım.

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.