Hayata ‘evet’ deme aynı zamanda acıya, işkenceye, eksikliklere, açlıklara, ölüme de ‘evet’ demektir.

Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Duyarsızlık cehennemini reddedenlerin kendi cennetlerine kanatlandığı kalabalık bir yol var şimdi. Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Düşüncenin sınırsızlığınca, yolcusunu her defasında derinlerdeki başka başka uzak ülkelere götüren şarkılar.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Hayatımız sınırlı; ama öğrenebileceklerimiz sınırsızdır.

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili.

Hayatta hiçbir şey olgun bir erkeğin ağlaması kadar yürek paralayıcı değildir.

Ancak acıya verdiğim değer kadar değer veriyorum hayata, onsuz edebilirim. Ama namus, benden çocuklarıma kalacağı için, yalnız onu savunacağım ben.

İyi kararlar tecrübeden gelir ancak birçok tecrübe kötü kararlardan oluşur.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Acı insanı olgunlaştırıyor.

Bilge birinin dediği gibi hayat çok kısa ve öğrenecek de çok şey var.

Öğrendikten, sevdikten sonra daha çok acı çekeceksiniz.

Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha mutluluk düşündeki insanları! Herhal ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.

Ne acılar bekliyor daha pusuda mutluluk umuduyla yaşayan zavallı insanları.

Acı hiçbir zaman ıskalamaz.

Hayatın erken dönemlerinde birkaç başarısızlık yapmanın en büyük pratik faydası vardır.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.

Toprak acı, güneş tatlı olanı verir.

Kendi yeşil yolumuzda yürüyoruz, her birimiz kendi zamanında. (Yeşil Yol)