Sonradan bulduğun bir şeyi yitirmek, her zaman daha zordur.

Anlamayanlar için dilimi, Değersizler için kendimi yormadığım günden beri mutluyum.

Suyun değeri, kuyu kuruyunca anlaşılır.

Ayakkabısı varsa zengindir, kolu bacağı varsa sağlıklıdır derim ve sokağa baktığımda gülen insanlar varsa dünya iyiye gidiyor derim

Basit insanlar, sahip olduklarının kıymetini, elden çıkmadan bilmezler.

İnsan, işine, işsiz kalıncaya kadar küfreder.

İyi ki aşk var dünyada.

Onurumuz biz onu terk etmeden, bizi terk etmeyecek tek şeydir.

Şeylerin değerini ancak onları yitirdiğimizde anlarız.

Sağlık her şey değildir, ama sağlık olmadan her şey bir hiç.

İnsanlar akıl ve kalbi olgunlaştırmaktan bin kat daha fazla, kendileri için zenginlik biriktirmeye uğraşırlar. Oysa mutluluk için, şüphesiz ki insanın elindeki şeylerden daha ziyade, insanın içindeki şeyler önemlidir.

Bir kişiye gerektiğinden fazla değer verirsen, ya onu kaybedersin ya da kendini mahvedersin.

Hayatta mutlu olmak yalnız aranılan insanı bulmakla değil, aranılan insan olmakla mümkündür.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

Bir güzellik yap kendine! Ve sadece sahip olduklarını düşün; mutlu ol onlarla! Sahip olamadıkların üzülsün senin olmadıklarına.

Bir çakıl taşına değer veren kimse, nereye gitse hazinelerle çevrilmiş olmalı.

Gözyaşım kadar değerlisin; ama nasıl gözyaşlarım gözümden düştüyse şimdi sen de öylesin.

Hayat, küçücük şeylerden meydana gelen kocaman bir demettir.

Toprak bir gün yağmurun kıymetini anlayacak; fakat o gün yağmur yağmayacak.

Otuzlardan sonra anladığım bir şey. Bir kere daha söylemiştim aslında, onun arkasındayım hala; mutluluk galiba mutsuzluğa alışma hali. Kardeşim biz bu dünyada mutsuz olacağız bu kesin. Çünkü bizi mutsuz edecek birileri çıkacak, sen ne yapmaya çalışırsan çalış, buna engel olamayacaksın, dediğin zaman tamamdır. Bence mutluluk bu.