Kesinlikle cennet, nerede olursa olsun, kusurlar içerir.

Kusurlu bir insandan mükemmel bir iş görmeyi asla beklemiyorum.

İnsanlar sizden eleştiri isteyebilirler, ama gerçekte iltifat bekliyorlardır.

Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

Elleri kenetli insanlar ya ölümsüzlük hissi ya hayal kırıklığı yaşarlar.

İnsan kendi bedeninin ağırlığını, hareket ettirmek istediği her yabancı cisminkinden farklı olarak, nasıl duyumsamaksızın taşırsa, aynı şekilde kendi kusurlarını ve kötülüklerini değil, ötekilerinkini fark eder yalnızca.

Sadece iyi adam olmak yeterli değil, standartları daha da yükseltmemiz gerekiyor.

Sosyalizm öğretisinde, hayatın çok kötü bir şekilde olumsuzlanması, kötü bir şekilde gizlidir. Böyle bir düşünceyi nihai olarak düşünenler, kusurlu doğmuş insanlar ya da ırklar olmalıdır.

Acemi bülbül bu kadar öter.

Her insan aslında zaaf dolu bir yaratıktır.

Eger insanin kusursuzlugu diye bir sey olsaydi, her bir sorunun ideal, standart, dogru ve tek cevabi olurdu.

Evinizin eşiğini temizlemeden komşunuzun damındaki karlardan şikayet etmeyiniz.

İnsanın yaratıldığı böyle yamuk odundan düzgün hiçbir şey yapılamaz.

Sevgili Tanrı, yarattığın ilahi evrende sümük ve diş çürüğü gibi fenomenlerin olmasını gerekli bulan bir Yüce Varlık olarak saygıyı ne kadar hak ediyorsun acaba?

Bir insanın bütün değerli yanlarını es geçip, dikkatimizi onun kusurlarına çevirmek ne kadar saçma bir şeydir.

Kendimizde her kusuru bağışlar, başkalarında pireyi deve yaparız.

Dürüst bir insansınız, işinizi etrafınızdakileri memnun etmek ya da etmemek üzere yapmıyorsunuz; efendinize ve görevinize sıkı sıkıya bağlısınız. Siz, bitmiş bir adamsınız.

Hayat mükemmel değildir.

İnsanlığın çarpık kerestesinden tamamen düz bir şey yapılmadı.

İnsanın yaratıldığı böyle yamuk odundan düzgün hiçbir şey yapılamaz.