Manzarayı bilir misin hiç görmediğin yerlerdeki? Bilmeden konuşmak aptallık değil de ne ki peki?

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Herkesin görmesi, önyargı ve cehaleti ele geçirmesi, bilgi, samimiyet ve sevgi ile nefret etmesinden gurur duyuyorum.

Buradan çok uzaklara git oğlum! Her şeyi bilmeye ve öğrenmeye çalış. Her türlü önyargıyı kendinden uzaklaştır.

Tüm soruları yanıtlamaya hazır olmak aptallığın yanılmaz işaretidir.

Bütün meyvaların çileklerle olgunlaştığını sanan kişi, üzümleri hiç tanımıyor demektir.

“İnsan öğrenmek zorunda olan aptal bir yaratıktır. Bu nedenle kendine bilgi yükler.”

Bir şeyin tadına bakmadan taraf tutmanın önyargıdan öteye geçemeyeceğini düşünüyorum.

Cehaletin ve aptallığın tüm engellerini parçalama şerefi yalnızca dehalara aittir.

Aptallar ayetlerde gizlenmiş olarak gördükleri şeylere hayran kalır ve onları severler.

İki çeşit budala var: görüşlerini değiştiremeyenler ve vermeyenler.

Aptallar bilgiden nefret eder.

Hepimiz dünyayı gerçekte olduğu gibi değil, kendi ön yargılı algılarımız ile gözlemleriz. Dolayısıyla, gerçekten bilebileceğimiz tek şey kendimiziz.

Bir insan ne kadar çok şeye inanırsa o kadar az şey bilir. Ne kadar az şey bilirse o kadar aptal olur. Ne kadar aptalsa o kadar kolay yönetilebilir.

Bilgi yüklü bir zihin özgür bir zihin değildir.

Susan bir bilgin tek bir kelime konuşamayan aptallardan farksızdır.

Bilgili bir aptal, bilgisiz bir aptaldan daha aptaldır.

En iflah olmaz aptal kişi kendi bilgisinin farkında olmayan.

Bir insanı sonsuz cehalette tutamayan tüm bilgilere karşı soruşturmadan önce hor görmektir.

Doğrulayıcı kanıt olmadan kesinlik iddia etmek aptalcadır.