Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

Güneş, hem kötü, hem de iyi insanların üstünde parlar.

Kin şeytanın kahkahasıdır.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Demek istediğim şu... Bizden başka canavar yok belki...

Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

Acaba bütün insanların içinde yuvalanmış bir kötü nokta mı var?

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

İnsanoğlu hiç de kötü yaratılmamıştır; ama hastalandığı gibi kötüleşir de.

O zaman düşün neydin dün, nesin bugün? O vakit anlarsın yarın da olacaksın ancak bu kadar.

Kötüler, kendilerine tahammül edildikçe daha çok azarlar.

Her kötülüğün başı can sıkıntısıdır.

Bozulduğu zaman, insandan daha korkunç bir yaratık yoktur.

İnsan, büyük bir hayretle, binlerce yıllık varolmayıştan sonra birdenbire var olduğunu görür; bir süre yaşar; ve sonra yeniden yok olması gereken aynı oranda uzun zaman gelir.

İnsanı dolu günleri değil, boş günleri dolduruyor...

Kötülük, kötü insanların yaptığı çeşitli kötü şeyler topluluğudur.

İnsanlar neden insanları incitmek ister ? Dünyada yeterince incitecek şey yokmuş gibi, insanlara böyle zırıltılarla eziyet ermek zorunda mısınız .

İnsan olmayanın içindeki insanı göremez misin? İnsanın içindeki insan olmayanı görmeyi yeğlerim.

İnsan; geçiciliğe ve çürümeye isyan eder. Yok olduğunu hayal edemez; hem gelecekte hem geçmişte yaşar; o anda neyse değil, olageldiği ve olacağı şeydir.