Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Duyarsızlık cehennemini reddedenlerin kendi cennetlerine kanatlandığı kalabalık bir yol var şimdi. Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Düşüncenin sınırsızlığınca, yolcusunu her defasında derinlerdeki başka başka uzak ülkelere götüren şarkılar.

Yaşamım içimdeki ham duyguları sıralanmış sözcüklere, işlenmiş düşüncelere döndürmekle geçti.

Hayat, sırf ölümü unuttuğumuz için sürüp gider. Şüphesiz bu yüzden ölüm düşüncesi tekrar ortaya çıktığında bu kadar korkunç bir ürpertiye neden olur.

Hayat, duygulananlar için bir trajedi, düşünenler için bir komedidir.

Dünya, düşünenler için bir komedi, hissedenler için bir trajedidir.

Nikah, sevginin tükeneceği korkusudur.Bu nedenle, sevgiyi tüketmedir.

İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

Korku aklın katilidir.

Hayatı kendim için yaşamıyorum. Ve korkmuyorum hiçbir şeyden. Başıma gelecekleri de biliyorum. Her şeye rağmen, düşmana inat yaşayacağız. Yarın bizim çünkü. Biz öleceğiz ama çocuklarımız bırakacağımız mirası taşıyacaklar yüreklerinde. Ve onların yürekleri bizim altında ezildiğimiz korkuları taşımayacak.

Sırf insanlar intihar etmesin diye çöpe attığım bestelerim var.

İnsan, düşüncesini değiştirerek hayatını değiştirebilir.

Yolculuğun ruhu özgürlük, mükemmel özgürlük, düşünmek, hissetmek, beğenilmek üzere yapmaktır.

Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu.

Hayat ne kadar da korkunçtu.

Korkmak utanç verici bir şey.

Neden hayat böyle trajik, neden böylesine bir uçurumun üzerindeki daracık bir kaldırım gibi. Aşağı bakıyorum; başım dönüyor; sonuna kadar nasıl yürüyeceğim, bilemiyorum.

Durursa anlaşılır saatin kaç olduğu

Hiçbir zaman gerçekleşmeyen kötülükler, bize ne kadar çok şeye mal oldu!