ÖyIe kadınIar gördüm ki bir şiirIe evIenmek için bir romandan vazgeçmeye hazırdırIar.

Bana kızmayacaksınız, öyle mi? Öyleyse şunu bilmenizi istiyorum ki sizi aptalca, çılgınca seviyorum. İşte sonunda bunu söylettiniz.

Her seven Sevilenin boy aynasıdır. Sevmek Sevilenin o aynaya bakmasıdır.

Dünyada gereğinden çok kadın vardı; ama yalnız bir teki yoktu...

Kilimler üzerinde sere serpe
Deir Morran'da,
Sabah fincanları boşalırken
Yanımda Omm Kolthum,
Kimin umurunda
Chalcedon'da askerlerimizi mahveden
Ateş ve veba
(İstanbul kuşatmasını anlattığı bir şiiri. "Chalchedon", bugünkü Kadıköy; Omm Kolthum ise karılarından biridir.)

Bir kere gerçek aşkı tattıktan sonra onu yüreğinden söküp atabilen bir kadın var mıdır?

Kadınsız bir erkek horozsuz bir tabanca gibidir; erkeği ateşleyen kadındır.

Sevmek için insan ararız hep, insan olan sever oysaki.

Anlaşılmak istiyoruz hep, ya anlamayı tercih etmediğimiz, ya da anlamaktan aciz olduğumuz için.

Kadınların açtığı yarayı tedavi etmenin yolu yok gibidir.

Kadın öyle bir konudur ki, onu ne kadar incelersen incele her zaman yepyenidir.

Kadın, erkeği kılıçsız zapt eder ve ipsiz bağlar.

Otuz yılımı kadın psikolojisini incelemeye ayırmama karşın hala şu büyük sorunun yanıtını bulamadım: “Peki ama şu kadınlar gerçekten ne istiyorlar?”

Sevmekten korkuyorum.

Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey olursa kendisi kim bilir neydi?

Bir kadın ya sever, ya da nefret eder; ortası yoktur.

Bir kadın beni bir adam yaptı.

Kadınlar: tatlı bir sır. Sadece üstü örtülüdür, kilitli değil.

Kadın, gölgeniz gibidir; kovalarsanız kaçar, kaçarsanız kovalar.

Kadınlar güzelliği anlamadan gerçekleştirirler.