Güçlü bir zihin için en önemli ama en zor şeylerden biri kendi kendisinin efendisi olmaktır.

Başkalarını suçladığınızda, değişme gücünüzden vazgeçersiniz.

İnsanın kendini fethetmesi zaferlerin en büyüğüdür.

Başkalarını yönetmeye kalkan, önce kendine hükmedebilmeli.

Başkalarını yönetmek kuvvettir; kendini yönetmek iradedir.

İnsanoğlu zaaflarının bile efendisi olmalıdır.

Yapmayacağınız şeyleri yapabilmelisiniz. Bu gerçekten ahlaklı bir insanın tanımıdır. Yapabilirler ama yapmazlar.

Kendilerini yönetemeyen insanlara ne olduğunu biliyor musunuz? Doğru. Diğerleri onlar için yönetmeye geldi.

Elimi verdim, kolumu kaptın, gözümü çektim, aklımı aldın. Yaşam mı, ben mi bedbahtım? Sallanırsa da yıkılmaz tahtım.

Bugün kaderimizin efendisi olduğumuza, bize verilen görevin gücümüzü aşmadığına ve onun ıstırap ve zahmetlerinin benim dayanıklılığımın ötesinde olmadığına eminim. Kendi nedenimize inandığımız ve kazanmak için yenilmez bir iradeye sahip olduğumuz sürece zafer bize uzak olmayacaktır.

Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Kendine güvenen herkes dünyayı yönetebilir.

Biz vücudumuzun tüm zaaflarına teslim olmak yerine,onlara hükmeden seçkin kişiler olmalıyız.

Kadın olmam beni daha güçsüz bir lider yapmaz. Generaller tetiği çekebilir ama kadınlar çekemez diye bir şey yok. Gerektiğinde tetiği çekmekte tereddüt etmem.

Gerçek bir adam öleceği zamanı kendi belirler.

Ben güçlü bir kişiyim. Bir boşanma ve ailemden ayrılık yaşadım. Bunun beni çökertmesine asla izin vermedim. Bir alkolik olmadım. Hiç sigara içmedim.

Nüfuzu dayaktan daha zayıf olan bir "vali" oturduğu makama layık değildir.

Cesaretini başkasına değil kendine karşı kullananların yapma gücü olur.

Başarılı adamlar yaşamlarını bütünüyle kontrol etme hayaline ve gücüne sahiptir.

Bu hemen hemen bütün devrimlerin sırrı ve liderlerinin trajik yazgısıdır: Hiçbiri kan sevmez ancak kan dökmek zorunda kalırlar.