İnsanın karanlık yanı, dünyanın en derin kanalizasyonudur.

Güneş, hem kötü, hem de iyi insanların üstünde parlar.

Kin şeytanın kahkahasıdır.

Demek istediğim şu... Bizden başka canavar yok belki...

Dünyanın en iyi insanlarının bile kötülük yaptığı olur, en kötüler niye sürekli kötülük yapsınlar ki?

Acaba bütün insanların içinde yuvalanmış bir kötü nokta mı var?

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

İnsanoğlu hiç de kötü yaratılmamıştır; ama hastalandığı gibi kötüleşir de.

Kötüler, kendilerine tahammül edildikçe daha çok azarlar.

İnsan daha da gelişecekse bir gün, kalbinde beş göz olacaktır, bunca kirlenen kan yüksek bir şey yaratamaz çünkü!

Dağ baba, ana tarla, gençlik at, bebek denizdir, dere hepimiz, su içimiz, ev cinselliktir.

Annesi terzi, babası berber olanları severim, insanı bir şey yaparak keserler çünkü

Canavarlar gerçek, hayaletler de. İçimizde yaşıyorlar ve bazen, onlar kazanıyor.

Her kötülüğün başı can sıkıntısıdır.

Bozulduğu zaman, insandan daha korkunç bir yaratık yoktur.

Bazen kendimizi çok gelişmiş bir bilgisayar, vicdanı da Allah'ın çipi olarak düşünürüm ben.

Yurdumuzun insanları çok zeki...Topraklar altında kalmış pırlanta madeni gibi.

Ey askerim kurşunum, kulun hâli aynı kalem-i kurşun. Anlatayım şöyle ki; dışa kapanıktır başı, yavaş açılır dışa ilki. Ucu sivrildikçe olur sanki ormanda gezen tilki.

Serçeler gibidir insanlar, ilelebet uçmaz düşer.

Kötülük, kötü insanların yaptığı çeşitli kötü şeyler topluluğudur.