Kurtulmak için bir başkasına bel bağlamak, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Şimdi kendi kendime şunu söylüyorum: Kurtuluşu bir başkasında görmek, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Hiç kimse aklıma filan girmedi. Benim aklım, fikrim var; anlıyorum; gözüm var, görüyorum.

Dimdik durmalısın, başkaları seni ayakta tutmasın.

Yalnız kendine güvenmek güvenliktir. Yeteneğin senin güvenliğin.

İnsanlar hakkındaki kararlarımı kendim veririm. Başkalarının fikirlerine ihtiyaç duymam.

Büyük çapta yaratıcı insan 'benim' diyen insandır.

Motivasyon için başkalarına bağımlı mısınız? Yoksa kendinizi motive edebilir misiniz?

Beni ve kuruluşumu ayakta tutan şey, Allah'tan başka hiç bir güce dayanmamak oldu. “Duvara dayanma yıkılır, insana dayanma ölür“ atasözünü bunun için çok beğenirim.

Bütün umudum kendimde.

Biz kimsenin bacısı, kız kardeşi, annesi falan değiliz!

Yükselmek için kendi ayaklarınızı kullanınız, başkalarının sırtı ve ellerini değil!

Başkasından; özellikle politikacıdan medet, ummayın.

Hiçbir gruba ait değilim, hepsiyle savaşacağım.

proximus sum egomet mihi

Kendine yeten başkasından medet ummasın.

Düşünceme zincir vurmuyorum; bu, ilk özgürlüğümdür. İnsani olan tüm eğilimlerimi pratikte yaşamaya çalışıyorum; bu, ikinci özgürlüğümdür. İçimdeki yeteneklere kendilerini ispatlama olanağını sunmaya çalışıyorum; bu, üçüncü özgürlüğümdür. Başkalarının özgürlüğü için mücadele ediyorum; bu, dördüncü özgürlüğümdür. Yıkmayı kendimden başlatıyorum; bu ise çıplaklığımdır.

Başkalarının, senin hakkında ne düşündükleri konusunda endişe duyduğun sürece onlar senin sahibindir.

Ben bağımsız olmak ve bildiğim gibi yaşamak istiyorum.

İnsan birçok şey arasında özellikle “kendi başınalığa", kendi ayakları üzerinde durabilmeye çok değer vermelidir.