Kurtulmak için bir başkasına bel bağlamak, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Şimdi kendi kendime şunu söylüyorum: Kurtuluşu bir başkasında görmek, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Hiç kimse aklıma filan girmedi. Benim aklım, fikrim var; anlıyorum; gözüm var, görüyorum.

Kendine yeten başkasından medet ummasın.

Yalnız kendine güvenmek güvenliktir. Yeteneğin senin güvenliğin.

Dünyada en güçlü insan en yalnız durandır.

Kendi bireysel temellerim üzerinde yükseliyorum ben.

İnsanlar hakkındaki kararlarımı kendim veririm. Başkalarının fikirlerine ihtiyaç duymam.

Büyük çapta yaratıcı insan 'benim' diyen insandır.

Bir gün soğanı bile ağlatacağım.

Kurumları bağımsız olmayan, gücün “tek“ elde toplandığı, dil - din -ırk-köken üzerinden ayrıştırmanın yapıldığı ülkeler sefil olur.

Kurum “güçlü“ olacak, kurum “bağımsız“ olacak. 21. yüzyılda kurumlar yerine kişilerin güçlü olduğu ülkeler, kabile olur, sefil olur, büyücüden medet uman olur.

Motivasyon için başkalarına bağımlı mısınız? Yoksa kendinizi motive edebilir misiniz?

Kendine güvenen herkes dünyayı yönetebilir.

Beni ve kuruluşumu ayakta tutan şey, Allah'tan başka hiç bir güce dayanmamak oldu. “Duvara dayanma yıkılır, insana dayanma ölür“ atasözünü bunun için çok beğenirim.

Bütün umudum kendimde.

Biz kimsenin bacısı, kız kardeşi, annesi falan değiliz!

İnsanlarla uğraşmada üstünlüğe ulaşmanın tek yolu onlardan bağımsız olduğunuzu göstermenizdir.

Yükselmek için kendi ayaklarınızı kullanınız, başkalarının sırtı ve ellerini değil!

Başkasından; özellikle politikacıdan medet, ummayın.