Bütün umudum kendimde.

Herkesin bu derece birbirine benzediği bir toplumda, yalnızca anormalliğin bir değeri vardır.

Kurtulmak için bir başkasına bel bağlamak, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Şimdi kendi kendime şunu söylüyorum: Kurtuluşu bir başkasında görmek, yıkılmanın en güvenli yoludur.

Biz kimsenin bacısı, kız kardeşi, annesi falan değiliz!

Bireysellik milliyetten bin kat daha fazla dikkate alınmayı hak eder.

Bir insanın kendine ait olan, onu yalnızlığa giderken eşlik eden ve kimsenin ona verip ve kimsenin ondan alamayacağı ŞEY: Bu, sahip olduğu her şeyden veya onun başkasının gözünde ne olduğundan çok daha esaslıdır.

Hiç kimse aklıma filan girmedi. Benim aklım, fikrim var; anlıyorum; gözüm var, görüyorum.

Hiçbir gruba ait değilim, hepsiyle savaşacağım.

Tabii ki kalite önemlidir, ancak en önemli olan bireyin özgünlüğünün kalitesi değil mi?

Ben bağımsız olmak ve bildiğim gibi yaşamak istiyorum.

Dimdik durmalısın, başkaları seni ayakta tutmasın.

En uzağa giden kişi, tek başına yolculuk edendir.

Yalnız kendine güvenmek güvenliktir. Yeteneğin senin güvenliğin.

Takma kafana, tek başına yola çıktıysan, kimse sana hesap soramaz, yanlış yolda yürüyorsun diyemez.

Çoğu insan benim soyadımla ayakta kaldığımı düşünmüştü. Albüme soyadımı vermeyip sadece "janet."ı kullanmam, benim onlarsız da ayakta kalabileceğimi göstermekti.

Yalnız giden en hızlı gider.

Yalnızlık bağımsızlıktır.

Ben dünyaya birileri beni bir şeylere zorlasın diye gelmedim. Kendi üslubumla nefes alacağım.

Dünyada en güçlü insan en yalnız durandır.