Gerçek kardeşlik paylaşılan acıda başlıyor.

Sadece bizim acil ihtiyaç duyduklarımız için olmayıp eşitlikçi, kararlı ve başkalarının ihtiyaçlarını da göz önünde tutacağımız bir dünya yaratmalıyız. Hepimiz aynı gemideyiz.

Dünya, dünya ve insanlar, insan bedeni ve ruhu, benim ruhum ve başkalarının ruhları bana acı veriyor.

Şu andaki durumuyla dünyamız, biz insanların yarattığı bir dünyadır. Başka türlü de olabilir.

Hangi acıyla yaprak dökersek dökelim, insan kendini seveceği bir dünya buluyor.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olurmuş.

Ben kimsenin canını yakmadım; onlar benim ateş olduğumu bile bile geldiler.

Başka birisinin başına geldiği sürece her şey eğlencelidir.

Zayıf, çaresiz, dilsiz bir hayvanın ıstırabı dünyanın en acıklı manzaralarından biridir.

Bir başka dünyayı işaret etmek aramızdaki ahlaksızlığı asla azaltmayacak; bu dünyaya ışık tutmak tek başına bize yardım edecektir.

Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha mutluluk düşündeki insanları! Herhal ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.

Çocuklar bizim dediğimiz, yüzümüze utanç duymadan bakmaktır. Mal değil, mülk değil istediğimiz. Size namuslu bir dünya bırakmaktır.

Et yemekten hoşlanmıyorum çünkü; domuzların ve kuzuların nasıl öldürüldüğünü gördüm. Onların acısını gördüm ve yaşadım. Yaklaşan ölümü hissediyorlardı. Dayanamadım, çocuk gibi ağladım. Koşarak bir tepeye çıktım, nefes alamıyordum boğuluyorum sandım. Kuzunun ölümünü yaşadım.

Tupac umursar, eğer başka kimse umursamazsa.

Başkasının yaşamanı omuzlarında taşımak yüktür.

Bir insan acı duyarsa canlıdır. Başkasının acısını duyarsa insandır.

Dünya vatanım, tüm insanlar kardeşim ve iyilik yapmak dinimdir.

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.