Mutsuzluğum sonsuza kadar sürer.

Melankoli mutsuz olma zevkidir.

Gençtik ve salaktık ama kalbimiz vardı.

Çocukken oynadığımız zamanlara gitmek isterdim ama işler değişti.

Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi! Yiten bu işte.

Kendimi üzmek, yiyip bitirmek için çabalıyorum; hiçbir şey bulamazsam geçmişi kurcalıyorum.

Çocukluk iyi de geçse, kötü de geçse cennettir.

Niçin bu kadar bağlıyım geçmiş zamana? De ki: Hayatının boşluğa savrulan yüzünden öyle çok nefret ediyorsun ki, seni mutsuz eden bu yüze yıllarca bakmak, ellerinle kavramak ve anlamak istiyorsun.

Çocukluğum beni görse ne yaptılar sana böyle diye ağlardı.

Gökyüzü gibi şu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor.

iki şey: aşk ve şiir mutsuzlukla beslenir biri biri ona dönüşür.

Yolu yok başka yaşamanın her sabah geçmişin yüreğine, filizlenen bir gelecek çiziyoruz.

Ömrüm diyorum şimdi ömrüm üzgün bir çocuksun sen ve yalnız öyle kal çünkü bu dünyada sana en çok mutsuzluk yakışıyor.

Ve hala hesabı tutulmamış acılarla yüklüyüz.

Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil.

Bazen mutlu olmak yetmez. Bazen insanın geri dönüp, mutlu olmadan önce onu mutsuz eden şeyleri halletmesi gerekir.

Altmışlı yıllarda teğmen olanlar şimdi orgeneral'dirler. Karşılarında gençlikleri var.

Teslim eden teslim alanın libasında ise şiiri bir hal var, demektir.

En şiddetsiz toplumlar, geçmişi ve geleceğinde, en yoğun şiddet içeren toplumlardır.(1986)

Atatürk devrinde tahılla beslenen; incir, üzüm satarak geçinen Türkiye, ufku ve vizyonu itibariyle bugünkünden çok daha ilerideydi.