Romantizm üzerine konuşamam çünkü bende o gen hiç yok. Biz gülmeye odaklıyız.

Gülemeseydik hepimiz delirirdik.

Bu sene tekrar başka bir ödülü kabul ettiğim için çok mütevazıyım. Geçen sene çok ukalaydım ve dedim ki "MTV'ye bana verdiği 3 ev, 5 araba ve süpermodel kız arkadaş için teşekkür etmek istiyorum, bir hayali yaşıyorum." Süpermodel kız arkadaşım çok iştahsızdı ve lezbiyen olmaya karar verdi. 3 evin mortage geri ödemelerine ayak uyduramadım, bu yüzden bir karavanda yaşıyorum. Sahip olduğum 5 araba, hepsini zararı karşılamak için sattım. Lütfen albümlerimi almaya devam edin. Bir kabusu yaşıyorum.

Hayat gelip geçiyor ağlamakla gülmekle, zaten komiklik yapıyorum ben böylesine bir dünyaya gelmekle.

Hayatınızda birazcık olsun mizah yoksa, hiçbir şeyin anlamı olmadığını söylüyorum.

Dertlerinize gülmeyi öğrenirseniz gülecek şeyleriniz hiç bitmez.

Dijkstra büyük olasılıkla benden nefret ediyordur.

Bir insanı tanımak için neyi gülünç bulduğundan daha iyi bir gösterge olamaz.

İnsan dürüst olmalı, kendi hatasına da gülebilmeli.

Kişi bize nesneymiş gibi göründüğünde güleriz.

İnsanlık dışında hiçbir şey gülünç değildir.

Yatakta bir fahişe olamayacak kadar tembelim.

Bir insanı tanımak için neyi gülünç bulduğundan daha iyi bir gösterge olamaz.

Kendime özgü fikirlerim var. Güçlü fikirler. Ama bu fikirlerle her zaman aynı fikirde değilim.

Bir gitar kahramanı olmak için hiçbir zaman bir çaba göstermedim çünkü o kahrolası gitarı çalamıyorum!

Sıkıcı bir adam olmanın nesi yanlış?

"Bir İngiliz, Bir Fransız, Bir de Türk uçağa binmişler...” diye başlayan bir hikayeye gülmeyeli ne kadar zaman oldu?

Hayat kısa, bir tek güldüklerimiz yanımıza kâr kalacak.

Hapishanelerimizin tarihi, bir açıdan mizahımızın tarihidir. Ve mizah en barışçıl silahımızdır.

Doğru mu; peki, 'muhalif' olmayan mizahçı hiç oldu mu, cevabı buluyoruz. Öyleyse, isyan yoksa mizah yoktur. Mizah yoksa isyan yoktur. Ve çok acı, mizah yoksa aydın yoktur.