Çalışmak hayat, düşünmek ışıktır...

Çalışmak, uçup gidebilecek bir alışkanlıktır; bırakması kolay, yeniden başlaması zor bir alışkanlıktır.

Umut her şeyin iyi sonuçlanacağını hissetmek değildir. Umut, yaşam ve çalışmanın bir anlamı olduğunu hissetmektir.

Düşünmek denilen hakiki çalışmadan kaçmak için insanoğlunun bulamayacağı hiçbir bahane yoktur.

Tutku olmaksızın çalışan kişi bir bilgiçlik taşlayandan fazlası olamayacaktır.

Tembellik, yeteneklerin ölüm döşeğidir.

Dünya istekli olanlarla dolu; bazıları çalışmaya istekli geri kalanlar da onları kendi hallerine bırakmaya.

Kuzum, ayıp mı çalışmak, günah mı yük taşımak? Ayıp: Dilencilik, işlerken el, yürürken ayak.

Kendini çalıştırmayı bilen insanlar her zaman boş zamanları bulurken, hiçbir şey yapmayanlar sonsuza kadar acele eder.

İnsanlar, doğaları gereği, kendilerini faydalı hissetmelerini sağlayacak işlerle uğraşmadıkça mutlu olamazlar.

Tembellik tatlıdır ve sonuçları acımasızdır.

Şeytan, işlerini yaptırmak için işsiz elleri seçer.

Üretici bir faaliyette olmayanlar, sadece fesat üretirler.

Hiçbir günâhı küçümsemeyin, çok çalışın. Boş gezenler, zengin bile olsa, arkadaşları şeytan, kalbleri şeytanın konağı olur.

Mesele insanlığa bir şey kazandırmak, insanlık duvarına naçizane bir şeyler ekleyebilmektir. Çalışmak ve üretmektir. Bizler bu bilinçteyiz. Bizler bu bilinç ile yetiştirildik. Tarih, bizim emeklerimizi boşa çıkarmayacaktır.

Hiçbir doğal olay kendi içinde iyi ya da kötü değildir. Üstelik kendi içinde güzel ya da çirkin de değildir. Doğada bu değerler bulunmaz, bilhassa anlam ve amaç da yoktur. Doğa, amaçlar doğrultusunda işlemez.

Ölümsüzlük, bitmeyen sonsuz bir işte çalışmaktır.

Bir insanın yaşayabileceği en büyük mutsuzluk, yapacak hiçbir şeyi olmayan bir hayata sahip olmak ve meyvelerini almadan hayatın sonuna gelmektir.

Tembellik sonsuz derecede daha yorucu, çalışmaktan çok daha fazla gerginliğe neden oluyor; temel direnç gücünü zayıflattığı için.

Önce çalışın sonra dinlenin.