Yalan olduğunu bilsen dahi, inanacaksın insanoğluna.Yani dinleyeceksin onu, ne için yalan söylediğini anlamaya çalışacaksın. Bazen yalan insanın özünü gerçeklerden daha fazla açığa vurur.

İnsan, başkasını beğenirken, kendinde olanı beğenir.

İnsanlar “başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenliler.

İnsanlara güvensizim, asıl karanlığım bu benim.

Fakat insanlar sistemlere, bazı soyut kavramlara o denli bağlıdırlar ki, sadece mantıklarını haklı çıkarmak için gerçekleri göz göre göre değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya razıdırlar.

İnançlarımız için rasyonel gerekçeler dediğimiz şeyin genellikle içgüdülerimizi haklı çıkarmaya yönelik son derece mantıksız girişimler olduğu unutulmamalıdır.

Karar yararları tepeye, zararları dibe çekmeyi öngören geçiştir.

Canı sıkılan herkes değişim istiyor.

Dinlerin son zemini, insanın çocuksu çaresizliğidir.

Hoşa gitmeyen bir fikrin doğru olmadığını düşünmek insanın doğasında var. Eğer bir fikir bir insanın hoşuna gitmiyorsa, o zaman o kişinin o fikir aleyhinde argümanlar bulması hiç de zor olmayacaktır.

Bir insanın hayatını kırabilecek en önemli şey, muazzam bir haksızlığa uğramışlık duygusudur.

İnsan karar verince öldürmeye birini, gerekçe bulur önce ikna eder kendini.

Her insan biraz romandır, kahramandır, biraz yalandır.

İnsan, mantıklı düşünen bir hayvandır.

Yalancının en büyük sorunlarından biri, yalanlarını aklında tutmak zorunda olmasıdır.

Deli adama "iyisin, iyisin" denilse iyileşmesi, iyi adama "fenasın, fenasın" denilse fenalaşması nâdir değildir.

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Duyguları bir insanın yaşamının en büyük sorunu olabilir. Duyguların seni kandırabilir.

İnsanın kandırdığı en büyük budala kendisidir.