Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

Zaman uçar. Ama aynı zamanda uçuyor, yeri bir daha doldurulamaz olan zaman uçmakta. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

İnsanın dünüyle yarını bir olmaz; Kalıcı şey yoktur, değiskenlikten öte.

Biraz zaman geçsin her şeyi unutacaksın, biraz zaman geçsin her şey seni unutacak.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Ben de zaten bir düşüm, gelip geçici...

Zaman, sessiz bir testeredir.

Sen ki yarının hayali olmaya mahkûm bugünün geçici gerçeğisin.

Bu dünya bir tiyatro, bu hayat bir sinemadır. Her olayın bir ömrü vardır, gelir geçer. Bu âlemde geçmeyen şey olur mu?

Gerçekte ölümün başka bir adı olan zaman, çeliği bile sinsi sinsi kemiren acımasız bir kurttu.

Nedir bizim bu dünyamız? …kısa süren bir simetri; anlık bir oluş.

Zaman kimseyi kayırmaz, her canlı yaşlanır, her şey eskir.

Zamandan başka bize ait hiçbir şey yok; zamanın tadını tamda yeri yurdu olmayanlar çıkarır.

Gerçekten sahip olduğumuz tek şey zamandır.

Kum üzerine inşa ediyoruz ve yaşlandıkça bu temel daha dengesiz hale geliyor.