Biz kendi düşüncemizin üreticileriyiz.

Benim için hayat, nefesi ilk aldığımda değil, ilk tuttuğumda başladı diye düşünüyorum.

Bir kişinin başına gelebilecek en büyük trajedi, zihninin körelmesidir.

Hayatımızda gerçekten ne istediğimizi anlayabilmek için kendimizi daha iyi tanımamız gerekir.

En işe yarar zamanölçer beyindir.

Eksikliğini fark eden ayrı biri olmaya başlar.

Akıl dikkatten gelir.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Ve belki de farkındalığımız kurtuluşumuzun ilk adımıdır.

Bilinçimi özgürlüğe kavuşturdum.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Unutma ki ya sen zihnini yönetirsin ya da o seni yönetir.

Düşüncelerinizin zincirlerinden kurtulun, bedenlerinizin zincirlerini kırın.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Bütün gün ne düşünürsek onu yaşarız.

Bazen gökyüzünde siyah bulutlar olur; gökyüzü bu siyah bulutlar yüzünden değişmez. Ve bazen beyaz bulutlarda olur ve gökyüzü bu beyaz bulutlar yüzünden de değişmez. Bulutlar gelirler ve giderler gökyüzü baki kalır. Sen gökyüzüsün ve düşüncelerde bulutlardır. Eğer düşüncelerini titizlikle izlersen, eğer onları kaçırmazsan, eğer onlara doğrudan bakarsan ilk şey bunu anlamak olacaktır ve bu çok büyük bir anlayıştır. Bu senin aydınlanmanın başlangıcıdır. Artık sen uykuda değilsin, artık gelip giden bulutlarla özdeş değilsin, artık sonsuza dek baki kalacağını biliyorsun. Tüm kaygı yok olur.

Kendinizi değiştirin, işiniz farklı görünecektir.

İhtiyaç, egoyu kesmek değil, onu aşmak.

Düşüncelerinize siz hükmedin. Eğer düşünceleriniz size hükmetmeye başlamışsa tehlikeli. Duygularınıza da siz hükmedin, Eger duygularınız sizi esir almış ve sizi istediği yere götürüyorsa, aman dikkat! bir felakettir.

Barışı kendi içinde bulamazsan, başka hiçbir yerde bulamayacaksın.