Gurur duyulacak en az bilgiye sahip olan bilgiçler, en çok kibir tarafından yönlendirilir.

Boşuna öğüt vermeyin, bilenin ihtiyacı yok, bilmeyenin tahammülü.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Hiç anlamamak, anladığını zannetmekten iyidir.

Bilmediği halde bilirim sanmak, düşüncelerimizin bütün yanılmalarının ardında yatan sebep budur.

Ben bilginim diyen kimse, elimden gelir dediği şeyde artık bilgi edinmek istemeyecektir.

Yüzleşme noktasında ne mutlak cahiller ne de yetkin bilgeler vardır; sadece halen bildiklerinden daha fazlasını öğrenme girişimi içindeki insanlar vardır.

İnsanın aynı yaşamı paylaşmadığı, sorunlarını bilmediği insanların sorunlarını çözecek çözümlere sahip olduğunu sanması budalalık, kendini beğenmişliktir. Böyle bir uzaktan insancılık uygulamasının, o insanların hoşuna gidecek sonuçlar yaratacağını sanmak aptallıktır.

Bilmeyenler, ama bildiğini sananlar vardır. Onlar tehlikelidirler. Onlardan sakınmalısın.

İnsan büyük bir kibir abidesidir. Hiçbir zaman cehaletini itirafa yanaşmaz.

Kavrayış yokluğu kararsız zihne tecavüz eder.

Tüm kelimeleri bildiklerinden, tüm gerçeği bildiklerini sanıyorlar.

İnsanın bilgisi arttıkça, huzursuzluğu da artar.

Her şeyi bildiğini düşünen bu insanlar, bizler (araştıranlar) için büyük bir baş belâsıdır.

Bazı kimseler vardır ki, incelenince sözlerinin münasebetsizliği anlaşılmakla birlikte, bilgileri sınırlı insanlara ilk bakışta parlak görünürler.

Yeterince bilgili olmayan kimi insanlar, kendilerini herkesten bilgili sanırlar.

Bir adam herşeyi anlıyorum diyorsa, hiçbir şeyi anlamıyordur.

Bilgi yalnız insanın bilgisidir, insan zihninin formlarına bağlıdır; şeylerin kendi doğasına, şeylerin kendisine ise ulaşamaz.

Bildiğimizi zannetmemiz öğrenmemizin en büyük düşmanıdır.

İnsan ancak bilgisi kadar özgür olabilir.