İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...

Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.

İnsan ancak, eylemlerinin düşünsel nedenlerini, şuurluluk içinde oluşturabildiği ölçüde özgürdür.

Sanıyorum insanlar felsefi açıdan ikiye ayrılıyorlar. Umursayanlar ve umursamayanlar, yapanlar ve sürekli erteleyip asla yapmayanlar.

Düşünmek her zaman potansiyel bir eylemi düşünmektir.

Her insan filozoftur.

Beşeri faaliyetlerin mertebe bakımından en yükseği, keyfiyet bakımından en asili felsefe ile uğraşmaktır.

Başlangıçta eylem vardı.

Ne Allah insan için yapılmıştır ne insan Allah için.

Soyut düşüncenin ortaya çıkardığı sorunları tamamen olmasa da kısmen çözebilecek tek şey yaşamın ve eylemin gücüdür.

İnsanın eylemleri, düşüncelerinin en iyi tercümanıdır.

Evet, derin, gereğinde çok derin bir yaratıktır insan, ben olsam bu kadar derin yaratmazdım onu.

Eylem düşüncenin rastlantısal sonucu mudur, yoksa eylemin sonucu olarak mı düşünce gelir?

Bütün yaşadıklarımızı hayal edebilseydik, gerçekten yapmamıza gerek kalmazdı.

İnsan iki şey için doğmuştur; düşünmek ve eyleme geçmek!

Yaratan'ın elinden çıkarken her şey güzelmiş, kime göre güzel? Evren bir ham madde deposu. Her şeyi biçimlendiren insan; güzel de iyi de insan icadı.

İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.

Yoğunlaşmış düşünce eylemdir; yoğunlaşmış eylem teori.

Nietzsche, ilerleme’ye ve dolayısıyla insan’a inanmıyor. Tekellerin egemenlik kurmaya başladığı bir dönemde yaşıyor; tekellerin bireyleri sürüye çevirmeye başladığını görüyor. Bu görgü ve hastalıklı bir yapıyla, tekellere cephe almak yerine sürüye dönüşen kütlelere cephe almaya kalkıyor, sıradan insandan tiksinmeye başlıyor.