İnsan ölümsüz olabilmek için yüksek bedel ödemelidir; yaşarken pek çok kez ölmelidir.

Acı veya zorluk çeken kişi kendi iç tutumunu değiştirir, korkularından vazgeçip mücadele etmeye başlarsa, her kötülüğü iyiliğe dönüştürebilir.

Yeniden doğmak için, önce ölmelisin.

Büyük mutluluklar acı çekmeden elde edilmez.

Ben belirli zamanlarda ölüyor ve tekrar diriliyordum.

Ölür mü acılara katlanmasını bilenler, Direnenler tüm kırımlara karşı... Ölmez sevgiden yana olanlar Defneler ölmez!

Bir ömür boyu birden fazla hayat yaşayabileceğimi öğrendim.

Yeni başlangıçlar genellikle acı veren sonlar kılığındadır.

Ateşten gömlek taşıyanlar sıcağın ısıttığı kadar yaktığını da bilirler.

Bir soytarı olarak gömülmüştüm ama bir kral olarak doğacaktım. Sadece sabırlı olmam gerekiyordu.

Devrim yeniden doğuş getirsin.

Yanmayan aydınlatamaz.. Yanan da bir daha eski haline dönemez.. Bu sebeple de ''Alev, acı çeken bir varlıktır..

Acı çekmek, siz onun gereksizliğini fark edene kadar gereklidir.

Acı olmadan kazanç olmaz.

Baharın bedeli sen mi oldun içindeki sevince canlar kurban, Başka sözüm yoktur sana, Ak bir kâğıt oldun artık sen, Bir yüzünde şiir, Bir yüzünde ferman.

Çünkü biz fazlasıyla ödedik acının bedelini.

Burjuvazinin yükseliş döneminde, insan teorisinde, temel çizgilerden birisi güvendir. Bugün tüm 'insanın' temel rengi güvensizlik oluyor.

Bozanlar bozuluyorlar. İslamlaştıranlar, İslam öncesi döneme koşuyorlar.

Bir kimse sudan ve Ruh’tan doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliğine giremez.

Size doğrusunu söyleyeyim, yolunuzdan dönüp küçük çocuklar gibi olmazsanız, Göklerin Egemenliği’ne asla giremezsiniz.