İnsan mı, sürekli saçma gören ve hep saçma'yı vurandır. Vurmayı dans haline getiren ve her vuruşta gülendir. Buna sürekli isyan hali veya kısaca 'insan hali' diyoruz.

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.

İnsan; geçiciliğe ve çürümeye isyan eder. Yok olduğunu hayal edemez; hem gelecekte hem geçmişte yaşar; o anda neyse değil, olageldiği ve olacağı şeydir.

İnsanın doğası olmaz; sahip olduğu bir şey varsa o da kendi tarihidir.

Sartre, insan denen varlığın en derin felsefî projesi olarak bütünden değil de bütünleşmeden bahseder.

Sanatın insana verdiği bir ağırlık vardır. İnsan sanatı ya taşır ya da isyan eder.

Dünya insanın hiçliğidir.

Bu açıdan bakılırsa insanın kattığı anlam dışında yaşamın hiçbir anlamı yoktur; insan başkalarına yardım etmediği sürece yapayalnızdır.

Bana kimse yaşamak isteyip istemediğimi sormadı. O halde kimse bana nasıl yaşamam gerektiğini söyleyemez.

Tarihin mimarı: İsyan; kadere, zamana, insana.

Kendine bir anlam arayan tek varlık insandır.

İnsan, kendisine bir mânâ vermeye çalışan tek mahluktur.

Niçin kadere bu kadar bağlı olan insanlar, bir türlü ona razı olmaz?

— Bende erken başlamış.

— O yaşta isyan olur mu?

— Ben hep 16 yaşındayım.

— Kaç yaşına kadar sürecek isyanınız?

— İçimde isyan var!

İslamizasyon, eninde-sonunda, Türkiye'de insanı bozmak operasyonu'dur. Bozuculukta şimdi magazin ve dizilerle yarışmaktadır.Sınıfidir, bozarak fabrikada sulh peşindedir. İslamizasyon kolay yönetim ve diktatoryal rejim için taban hazırlama işidir. Cahil ve tabi insan ya da yaratık imalatı demek mümkündür ve oradayız.

İnsanın gelişmesi, kendisini sevmenin yerine karşı cinsi koymasıdır.