Millions long for immortality who do not know what to do with themselves on a rainy Sunday afternoon.

Her şeyin en güzelini, en büyüğünü tatmak istiyorum bu hayatta...

Her arzunun bir nesnesi vardır ve her zaman karanlıktır. Masum dilek yok.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

Hepimiz sahip olamayacağımız şeyler istiyoruz.

Düşünmek istediğim tüm düşünceler, almak istediğim tüm yürüyüşler, okumak istediğim tüm kitaplar ve görmek istediğim tüm arkadaşlar için hala her günü çok kısa buluyorum.

Yaşlı bir adam hala genç kadınlarla ilgilendiği için kınanınca şöyle demişti: ‘ Bir insanın kendini gençleştirmesinin tek yolu budur ve bunu yapmayı herkes ister.’

En yüksek saadete erenler bile, başka arzular peşinde deli gibi koşarlar.

Henüz ulaşamayacağımız şeyleri özlüyoruz, hala beşikteyiz. Özlemlerimizden yorulunca arzu yine uykuya dalar; ölüm döşeğindeyiz.

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Geçti geçmez dediğimiz zaman, kuşları unuttuk...

Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Daha dün doğmuşuz sanki. Yeni okula başlamışız, Yeni sevmişiz. Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Yarın bitecek sanki her şey. Yarın ölecek gibiyiz. Daha doymamışız yaşamasına. Günlerimiz dün bir, bugün iki. Sakın bir şey bırakma yarına. Yarın yok ki.

Zaman içinde hiç kimse “aynı kişi“ olamaz.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Zaman içine atıldığımız şiddetli ve değişmez bir debisi olan azgın bir nehirdir ve kaybolmak mutlaktır bir yerinde zamanın. İşte ölüm diye bildiğimiz şey de bundan başka bir şey değildir.

İnsan doğasındaki en derin prensip takdir edilme isteğidir.

Eğer birinin hayatını daha iyi yapmıyorsan, zamanını harcıyorsun demektir!

Bilge birinin dediği gibi hayat çok kısa ve öğrenecek de çok şey var.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

Tek bir günün sırası gelsin diye yaşam boyu bekliyoruz.