Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Amaann, hayat boş be...

Hayat, ona ilgi duyan herkes için bir anlam ifade eder.

Hayat sade olmalı, ama yalın olmamalı.

Ne var ki insan ekmekle yaşar önce...

Hayat, uzun yaşayanlar için bile kısadır.

Yaşadığım hayatın hayat olmadığını, öleceğimi öğrendiğim gün anladım.

Boş zaman yoktur boşa geçen zaman vardır.

Yaşam kendi içinde anlamlı değildir. Boş bir tuval gibidir. Anlamın yaşamın içinde yaratılması gerekir; anlam önceden verilmez.

Bir insanın yaşamını herhangi bir sözcüğün açıklayabileceğini sanmıyorum.

İnsanın kendi canı öyle tatlıdır ki, bal bile onun yanında çok tuzlu kalır! (Büyünün Gözleri; 2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

Yalnızca yaşamak bile, başlı başına bir çığlıktır.

Hayat bir işinize yaramadıysa, boşu boşuna geçtiyse, onu yitirmekten ne korkuyorsunuz? Daha yaşayıp da ne yapacaksınız?

Yokluk gecesinde, görünmeyen bir elin yaktığı küçük bir mum da çıkar. Alevini iyi işaretleyin: çünkü o, o İnsanın hayatıdır.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

Faydasız bir hayat erken bir ölümdür.

Her insan dünyaya bir defa gelir. Adam gibi yaşanırsa, bir defa gelmek yeterlidir.

Duygular, hayatın boşluklarını dolduran hislerdir.

Faydasız bir hayat erken bir ölümdür.

Karanlık ve derin bir mahzende yüzyıllardır bekleyen kaliteli ve değerli bir şarap sanıyoruz kendimizi. Ama ne yazık ki, şişenin içinde bir damla bile şarap yok. Ama biz hâlâ çok değerli bir şarap olduğumuzu düşünüyoruz. Oysa yalnızca boş bir şişeden ibaretiz. Dışarıdan bakınca dolu görünen, ambalajı güzel, ama boş bir şişe. Bir gün şişe açıldığında ise, ne yazık ki yaşam serüvenimiz de sona ermiş oluyor.