Nerede olursak olalım ilim ana yurdumuzdur, bilgisizlik yabancı bir yer.

Bilmemek veya bilmeyi reddetmek kötüdür, ya da ahlak dışıdır en azından. Bilmezsen harekete geçemezsin.

Eğer bilmediklerim ayağımın altında olsaydı, başım göğün en yüksek katına değerdi.

Hiçbir şey bilmeyen cahildir, ama bilip de susan ahlaksızdır.

Bildiği halde susmak, bilmediği halde söylemek kadar çirkindir.

Bilmeyenin konuşması kadar, bilenin susması da çirkindir.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Manzarayı bilir misin hiç görmediğin yerlerdeki? Bilmeden konuşmak aptallık değil de ne ki peki?

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Bilgisizliğin yarattığı sonuçlar yüzünden acı çekiyoruz.

Cehâlet sorunu çözmeye, aklı ikna etmeye değil karıştırmaya, duyguları tatmin etmeye yarar.

Övgü ve sövgü, yazı-tura gibi aynı cehaletin iki farklı görünüşüdür.

En büyük kitle imha silahı nükleer bir bomba değil, cahil bırakılan bir halktır.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Doğrudur; kitap okumak karın doyurmuyor. Ancak karnı tok, beyni boş adamlardan çektiğimiz kadar hiç kimseden çekmedik!

Sizi bilmem; ama ben dünyada en çok cehaletten korkarım. Çünkü cehalet kendi bildiğinin dışında bir bilgi ve düzey olduğunu fark etmeyen bir kör karanlıktır. Zehirli tutkular ve fanatik öfkeler üretir. En kötü yanı da, cahilin, cahil olduğunu bilmemesidir.