Sende o var bu var, falan dedi var, falan anlattı var, peki sende senden ne var Mevlana?

Ete kemiğe büründü, Yunus deyu göründü.

İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar.

Bana öyle gelir ki, insan, tarih içinde bir varlık değil, tarihin kendisidir.

En dayanıklı şeyler kişisel özelliklerdir.

İnsanın kendisinin ne olduğunu, onun başka varlık alanlarıyla olan bağlarını; insanla birlikte varlık dünyasına katılan anlam boyutlarıyla yeni varlık sferlerinin ne olduğunu ve bunlarla insan arasındaki ilişki vb. gibi problemlerle insanın kosmostaki yeri problemini incelemeye, anlamaya yine hiçbir bilim girişmemektedir. Doğal varlık ve tarihsel varlık alanında olduğu gibi, burada da bu problemleri incelemek felsefenin bir işidir. Biz bu problemleri inceleyen felsefe dalına “insan felsefesi”, “felsefi antropoloji”, ya da aynı anlama gelmek koşuluyla “insan ontolojisi” adını veriyoruz.

İnsanlar artık ve ancak içlerinde kendileri olmadığında güzeller.

Sanat bir şey hakkında değil, Sanat bir şeydir.

Bir insanın yaşamındaki en önemli şey ne bildiği değil ne olduğudur.

Yok oğlum, yok; medeniyetin okulu, kursu mursu olmaz. İnsanın kendinde olmayınca ne yapsan boş.

İnsan için en yüce varlık gene insandır.

Benim özüm insan'dır.

Doğadan ayrı kalan insan, kibre tutulup tüm hakikati yadsımaya başladı, ve kendini doğanın hükümdârı olarak bildi. Ne zaman ki uzaklaştırdı kendini özünden, var oluşun temelinden, “doğa”dan, o zaman hastalıklar sardı bedenini ve şimdi de onlardan ilaç ve kimyasal bileşimlerle kurtulmaya çalışıyor. Bedenini ilaçlarla, toprağı ise kimyasal gübre ve herbisitlerle dolduruyor.

İnsana olanlar değil, o insanın içinde olanlar önemlidir.

Yerçekimi nasıl cisimlerin özü ise, özgürlük de insanların özüdür.

Varlığının merkezinde bulacaksın yanıtı; kim olduğunu biliyorsun ve ne istediğini biliyorsun.

Birdik, tektik, insandık, sadece insan… Şimdi de öyleyiz… Sadece insan.

Çünkü bir kimse akla boyun eğmezlik edemez; meğer ki akıllı bir varlık olma iddiasından vazgeçsin.

kendimizi biçimlendirerek, hücrelerimizi değil. — önemli olan nokta bu… Hücrelerimizi biçimlendiriyoruz ama kendimizi değiştirmiyoruz.

Hiç kimse, kendinde olandan fazlasını veremez.