Daha iyisini tanımayan ve kıyaslama yapamayan bir insanın kendi yaşama şekliyle yetinip memnun olması olağandır.

İnsanın ruhu kandil, bilim onun aydınlığı ve Tanrısal bilgelik de kandilin yağı gibidir. Bu yanar ve ışık saçarsa o zaman sana "diri" denilir.

Doğanın faaliyetlerini bilen, Doğaya göre yaşar.

Gülmek için mutlu olmayı beklemeyin belki de gülmeden ölürsünüz.

İşte ben hep böyle garip mahzun, Bir şey beklermişcesine yaşıyorum…

Yaşadığım deneyimler kadar yaşım yok.

Yaşamın her yerinde irili ufaklı döngüler vardır, birinin üstüne biner, bindiğin noktaya ama kısa ama uzun sürede geri dönersin; kötü yaşam döngü üstüne döngüdür, iyi yaşamsa en büyük döngüyü bularak ve üzerinde tek sefer dolanarak sağlanır.

Kendilerini bilgeliğe adayanlar aylaktır yalnızca; yaşayan da yalnızca onlardır. Kendi yaşamlarına başkalarının yaşamlarını da katarlar; kendilerinden önce geçip gitmiş bütün yıllar da birer kazanımdır onlar için.

Kullanmasını bilen için yaşam uzundur.

En güzel şeyler hiç beklemediğimiz anda olur.

İç dünyası zengin olan bir kişi yazgıdan çok şey beklemez.

Her zaman büyümek zorundasın,” dedim. Ama kafanın içinde büyümek zorundasın evlat. Bizim için insan türü insanlar önemli olan budur. Ve bu tür bir büyüme asla durmaz. En azından olmamalı. Büyüyebilirsin evlat; ya da ölebilirsin. Sahip olduğunuz seçim bu ve tüm hayatınız boyunca devam ediyor.

Fakat mutluluklar hiçbir zaman yaşamın büyük kısmını dolduracak kadar çoğalıp devam ettirilemez...

Hayatta elde etmek kadar büyü bozan bir şey var mı?

Beklenti en büyük hatadır.

Gölgesinde asla oturamayacağını bilerek ağaçlar diken bir insan, en azından yaşamın anlamını çözmeye başlamıştır.

Ölüm kapını çaldığı gün ona ne ikram edeceksin?

Doğru dinleme, doğru yaşamın temelidir.

Ne beklediğinizi bilmediğinizde, beklenmedik şekilde hazırlanın.

Yalnızca çok ağlamış olanlar yaşamı tüm güzelliği içinde algılayabilir,keyifle gülebilir.