Öfkenin başlangıcı çılgınlık, sonu pişmanlıktır.

Sırrı kim len? Sırrı denen hödüğü oraya çıkarmanın sırrı ne len?

Öfke ile geçirdiğiniz her dakika mutluluğunuzdan çalınmış 60 saniyedir.

Öfkenin sonuçları nedenlerinden çok daha üzücüdür.

Yaşam böyle! Eskiden insanlara kızardım. Sonra düşündüm, gördüm ki, kızmaya değmiyor.

Küfür, ağzıma yakışmıyor olabilir ama; hakedenin üzerinde mükemmel duruyor.

Örnek insanlar yumuşak huyludur ve öfkeden kaçınır.

İnsanın kızması, başkalarının hatalarının intikamını kendinden alması demektir.

Kızgınlık geçici bir deliliktir. Bu nedenle duygularınıza sahip çıkın. Yoksa onlar size sahip olurlar.

Öfke, her şerrin anahtarıdır.

Eskiden kızdığına şimdi gülüyorsan akıllanmışsın demektir.

Böyle espri olur mu yaa! Bu kimin fikriyse, yemin ediyorum kalp krizi geçirtirim ona!

Öfkeyle başlayan her şey, utançla biter.

Bokunda boğul Türkiye.

Öfke, kızgınlık ve asabiyet aşılması zor şeylerdir; çünkü egonuzun iyi hissetmesine sebep olurlar.

İnsan çocukken duygularını frenleyemez. Bunu ancak olgunlaştıktan sonra öğrenebilir.

Batı, Sovyet damgalı 'marksizm-leninizm' düşüncesini ikiye bölerek leninizm tarafını reddetmiş ve marksizme sahip çıkmıştır. Ben bölmeden korkmamayı öneriyorum, Sovyet kalıbında yeni bir bölünme ile Lenin'in ipuçlarını tutarak Marx'ı yeniden yazmanın gerektiğinden kuşku duymuyorum. Batı bize, Doğu'ya tepkiyle doğdu ve kendisini tanıdı; biz, Batı'ya tepki olmaktan korkmamak durumundayız.

Senin dilinin deydiği masum sayısı kaçtır? Abesle iştigâlim pektir... Kötek sana haktır; köpeklerin bile vefâsı seninkisi yanında yeğdir... Muşamba dudaklarınızı yırtmak geliyor içimden ve aklım gidiyor başımdan... Bu sabırsızlığımı sabırla tanıştırmalıyım, hasretleri gönlüme alıştırmalıyım; ben daha ne kadar hendekli yollar aşmalıyım?

Sizin gibi insanlar soylu kişilerdir. Soylu birine yaraşır uysallıktan ya da öfkeden öteye gidemezler. Bunlar ise boş şeyler! Örneğin, sizler dövüşmezsiniz. Buna rağmen, kendinizi aslan gibi görürsünüz. Biz ise dövüşmek istiyoruz. Ama, konuşmak boşuna! Bizim savurduğumuz toz sizin gözlerinizi yakar, bizim çamurumuz seni kirletir. Sen bize ulaşamadın. Elinde olmadan kendini beğeniyorsun, kendi kendini suçlamak hoşuna gidiyor. Halbuki, bütün bunlar bizim canımızı sıkar. Biz başkalarını kırmalıyız. Sen sevimli bir çocuksun; ama ne olursa olsun, yumuşak, liberal bir beyzâdesin. Babamın söylediği gibi; işte hepsi bu kadar!

Seni bu hüsn ü cemâl ü bu kemâl ile görüb Korkdular Hak dimeğe döndiler insân didüler