Bir elmas, boynuzlara yerleştirilmiş olsa da, yine de bir elmastır ve en saf altından parıldar.

Ağaç meyvesinden bilinir, yaprağından değil.

Zekasını beğendiğin birinin görüntüsünü merak etme. Zekasını kullanmayan birinin ise görüntüsünden etkilenme!

Bir kitabı dışına göre değil, içine göre değerlendirmek gerekir.

Her ışıldayan, altın değildir.

Kadın olsun, kitap olsun cildine aldanmayıp içindekilere bakılmalıdır.

Altın çöpe düşse değerini kaybeder mi? tenekeyi parlatsan hiç çeyrek altın eder mi?

Bazıları kitabı kalınlığıyla ölçer, sanki kafayı değil de kolları çalıştırmak için yazılmışçasına.

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Yarısı zakkum, yarısı gülüm. Kendimi bulmam için bir rehber gördüm. Yalnız, dilsizdi ve sen onu gâayet hor gördün. Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Ah bedava sirke, sen mi baldan tatlısın?

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.

Derin bir denizin dibine çökmüş bir hazine aşk denen...

Ramazan yılda bir geliyor, onu yeterince iyi ağırlamak ve ona değer vermek gerek. Ben kıymetini bilenlerden olma heveslisiyim.

İnsanlar değerli olmayı unuttular, önemli olmaya çalışıyorlar.

Bir defa, insanları tanıyabilmek için onları sınarsınız. İkincisi, başka insanları incelemek için çaba harcanmaz. Bütün insanlar, gerek ruh, gerek fizik açısından, birbirlerine benzerler; hepimizin beyni, dalağı, yüreği, akciğerleri aynı biçimde yapılmıştır. Manevi değerler ise herkeste aynıdır; küçük farkların önemi yoktur. Bir insanı tanımak, diğerini de tanımak anlamına gelir. İnsanlar aynı ormandaki ağaçlar gibidirler; hiçbir botanik bilgini, tek tek akkavağı incelemeye kalkmaz.

Uyurken bana bakma. Uyuyan her insan aptal görünür.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!