İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

Her şey değişir ve hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Doğa herşeyi değiştirir ve herşeyin şeklini değiştirmeye zorlar.

Zaman tuhaf bir kavram. Hep ' zaman geçiyor ' diyoruz ya bir baktım ki geçen ben mişim! Zaman değil.

Her şey değişir, virgülden öncesi de...

Zaman içinde hiç kimse “aynı kişi“ olamaz.

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

Bazı yalanlar güzel, Bazı gerçekler acıymış. Bazı ölümler uzun, Bütün hayatlar kısaymış.

Hayat dediğin ne ki? Yürüyen bir gölge, bir zavallı oyuncu bu sahnede. Bir saat boy gösterip boyun kırıp gidecek.

Değişim, değişmeyen tek şeydir.

Tarih döngüsel, tekrarlayıcı değil.

Zaman en iyi öğretmendir ama tüm öğrencilerini öldüren bir öğretmen.

Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Bir çağ ölürken yenisinin henüz doğmadığı bir zamanda yaşıyoruz.

İnsanın dünüyle yarını bir olmaz; Kalıcı şey yoktur, değiskenlikten öte.

Değişmeye inanmazsak, hayata da inanmayız. Zaman var oldukça değişime karşı gelmek amaçsız, saçma ve boşa bir çaba olmaktan öteye geçemez. Tamam, bazı şeyler değişmez ama değişim kavramı hayatın ta kendisidir.

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Tarihin dönüşümleri için sorumlu aranmaz elbette, kendi kendinin sorumlusudur o, kendi mantığını yine her çağda kendisi çizerek her türlü dış etkinin ötesinde akar gider.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Zaman fena bir intikamcı. Peşinden ayrılmıyor ve hiç vazgeçmiyor.