Daha çok emek harcadığımız ürün, çabuk yapılandan daha değerlidir.

Çok çalışarak çalışmanın değerini öğrendim.

Ancak insan emeğinin onda somutlaştığı oranda bir değer kazanır.

Alınteriyle kazanılıcak başarıların peşine düşmeli.

Biz çok çalışmış, az gelişmiş bir ülkenin çocuklarıyız.

Ben dünya malına değer vermeyen bir insanım. Bir dairem bile yok. Tüm paramı araştırmalara harcıyorum. Maalesef kitabın çok korsanı var. Biz bunların ufak tefek gelirleri ile ayakta durmaya çalışıyoruz.

Önemli olan kaç saat çalıştığınız değil, çalıştığınız saat başı ne ürettiğinizdir. Yani adet değil, kalite.

O yalan. Çocuk bakıcılığı yaptım, temizlikçi diye yazdılar. Önemli değil. Gündelikçilik de yapmış olabilirdim. Ne fark eder ki?

İlke olarak, doğal değer standardı, insan emeğidir ya da insanların, işe katılan birleşik kol ve zihin gücüdür.

Sadece bedelini ödediğin şeyi alabilirsin.

Özgür insan kendine yeni çalışma koşulları yaratır; son derece zevkli ve bir o kadar da üretken, verimli çalışma ortamı.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

Çalışın toplumsal serveti arttırmak için çalışın.

Özgür insan, üreten insandır. Değer üretme, özgür ortamlarda gerçekleşir.

Her çapa, yüzlerce dönümlük ekime, küçük de olsa bir katkıdır.

Bilgiyle donanmamış emekten verim alınmaz.

Bilgi olmadan emek verimsizdir.

İnsan ancak çalıştığı kadar değerlidir. Özgürlük kavramı tam da bu noktada devreye girer.

Tarlasını süren kimse, fenalık yapmayı düşünmez.

Çalışarak ün kazananların sayısı, doğuştan ünlü olanlardan daha fazladır.