Her değerin anası emektir.

Ben dünya malına değer vermeyen bir insanım. Bir dairem bile yok. Tüm paramı araştırmalara harcıyorum. Maalesef kitabın çok korsanı var. Biz bunların ufak tefek gelirleri ile ayakta durmaya çalışıyoruz.

Kötü demirden kılıç olmaz.

Kötü demirden kılıç olmaz.

Önemli olan kaç saat çalıştığınız değil, çalıştığınız saat başı ne ürettiğinizdir. Yani adet değil, kalite.

Yazana zahmet vermeyen yazı, okuyana da zevk vermez.

İlke olarak, doğal değer standardı, insan emeğidir ya da insanların, işe katılan birleşik kol ve zihin gücüdür.

Tabii ki kalite önemlidir, ancak en önemli olan bireyin özgünlüğünün kalitesi değil mi?

Sadece bedelini ödediğin şeyi alabilirsin.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

Özgür insan, üreten insandır. Değer üretme, özgür ortamlarda gerçekleşir.

Her çapa, yüzlerce dönümlük ekime, küçük de olsa bir katkıdır.

Çok çalışarak çalışmanın değerini öğrendim.

İşlenmiş mallar, tüm araç-gereç ve makinelerle her tür insan emeği ve hizmetler için bir piyasanın gerekli olduğu anlamına gelir.

Değerli olan şey, kapitalizme rağmen üretilmiştir; ama kötü şeyler, kapitalizmin çıkıntılarıdır/fazlalıklarıdır.

Sevgi pahalı bir hediyedir. Bunu ucuz insanlardan beklemeyin.

Dolaşım aracı yalnızca emek verenler tarafından verildiğinden, birdenbire tüm zenginlik ve tüm güçle donatılacaklardı; ve çalışmayanlar, şimdi çok zengin olsalar da, birdenbire yoksul ve güçsüz olacaklardı.

Çoğu pratik zekalı insan, hayalperestlerin alın teri ile ekmek yer.

El yalnızca emeğin organı olmayıp, aynı zamanda emeğin ürünüdür.

Kişi emek verdiği şeyi sever, sevdiği şey için emek verir!