İş Hayatı

Önemli olan kaç saat çalıştığınız değil, çalıştığınız saat başı ne ürettiğinizdir. Yani adet değil, kalite.

Allah’tan bütün dileğim; kurduğum bu müessesenin devamlılığının sağlanması, iş imkanı yaratması, vergi vermesi ve bizden sonra geleceklere örnek olmasıdır.

İşçilerimiz insandır ve onlara insan muamelesi yapmalıyız. Onlar birer makine değildir.

Bence en acınacak insan, görevinde ücretten başka bir şey alamayandır.

Farklı alanlarda başarılı kişiler, bir araya geldiklerinde aynı başarıyı sürdüremez.

Herhalde bugünkünün iki misli bir çalışma, yani gün 24 saat yerine 48 saat olsaydı çok daha işim rahat olurdu diye düşünüyorum.

Eğleniyorsan gerçekten işe yaramıyor.

Rekabet birbirinin ayağını kaydırmak değil, iyi iş yapmak üzerinedir.

İş görmek istiyorsanız az, laf etmek istiyorsanız çok kalabalık ekip kurunuz.

Canınız hiçbir şey yapmak istemediğinde toplantı düzenleyin.

Sorunlar sadece iş kıyafetleri içindeki fırsatlardır.

Bence en önemli husus işi sevmektir. Her alanda olduğu gibi sevgi birinci sırada gelir. Ardından istikrar geliyor.

Biz işimizi konuşalım. Birbirimizi konuşmayalım.

İşinizi bütün benliğinizle yapın, başarılı olacaksınız. Çünkü çok az rakibiniz olacaktır.

Yarının işine en iyi hazırlık, bugünün işini iyi yapmaktır.

Ben işimi en iyi şekilde yapıp, her karakterin hakkını vererek oynamaya çalışıyorum. Bundan da keyif alıyorum.

Rica ediyorum, ‘one minute’ falan yapmayalım, zamanında bitirelim.

İşini yap ve ücretini iste - ama lütfen bu sırayla.

Bir iş ya daha iyi ya da daha kötüye doğru ilerler.

Bir işle ilgili sıkıntın varsa sabahtan akşam uyuyuncaya kadar düşüneceksin. Uyumadan önce de yatağının kenarına bir kâğıt kalem koyacaksın. Sabaha karşı her şey ortaya dökülür. Mesele o an uyanıp, onu yazabilmek. Çünkü tekrar uyursan gidiyor. Rolling Stones bile en güzel şarkıları sabaha doğru yapmış. Mesela ben son olarak Uluslararası Halkla İlişkiler Derneği'nin (IPRA) ülkemizde yapılan 50. yıl kongresini bu şekilde hazırladım. Düşündüm, uyudum ve not altım. Ertesi gün her şey hazırdı. Şirkettekiler inanamadı. Ama sadece düşünmek yetmez, bu konuda okuyacaksınız da.

İnsanların fikirlerini patronlarına ya da doğrudan üzerlerinde olan birine söylemelerini tavsiye etmiyorum.