İşim düşmedikçe kendime bile uğramıyorum.

Fakat iç ısısı yeterince fazla olanlar sıkıntı ve kızgınlık yaratmamak veya hissetmemek için toplumdan kaçacaktır.

Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Yalnız olmanın, düşünecek zaman bulmanın ve sessizlğin tadını çıkarabilmenin son derece tazeleyici ve huzur veren bir niteliği vardır.

Hayalci, ay ışığında yolunu bulan insandır. Cezası da şafağı başka herkesten önce görmesidir.

Yalnız kalmak herkesin ihtiyacıdır.

Kalabalıktan kaçınıp az ama öz insana sımsıkı bağlanmak vardı doğamda.

Aslında yalnız yaşamadığımızı, başka bir aleme ait, aramızda uçurumlar bulunan, bizi tanımayan ve bizi anlaması imkansız bir varlığa zincirlerle bağlı olduğumuzu, hastalandığımızda farkederiz; bu varlık, bedenimizdir.

Odamda tek başıma olmayı diledim; kitaplarımla baş başa, bu insanlardan uzakta.

Dünyada yapayalnız olduğunu, artık kimseden yardım beklememesi gerektiğini bilmiyordu.

Dağlarda yalnızlığımı kimseyle paylaşmak istemem.

Bir sanatçı her zaman yalnızdır - eğer bir sanatçı ise. Hayır, sanatçının ihtiyacı olan yalnızlıktır.

İçimizde yatana kıyasla, önümüzde uzananlar ve geride bıraktıklarımız küçük meselelerdır. Ve içimizde olanı ortaya çıkardığımızda mucizeler meydana gelir.

Kulaklıklarımı çıkardığımda sessizlik yeniden üzerime çullandı. Sessizlik kulaklarla duyulabilen bir şey. Bunu da yeni öğreniyordum.

Birileriyle bir şeyler yapmaktansa, tek başıma sessizce kitap okumayı, kendimi vererek müzik dinlemeyi severim.

Büyüyünce, insanın kendini nasıl yalnız hissettiğini göreceksin.

Hep içeride yaşadım. Hayata hiç dokunmadım.

Gece hayatım olmadı. Yalnızlığı severim.

Tercih edilmiş yalnızlık, tek kişilik cennettir.

Kendi içine saklananı kimse bulamaz.