Kimse bilmez bir ömür sürüklendim. Her sabah yeniden ümitlendim. Bakıp aynaya ne sözler verdim.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım.

Cesaretin ölçüsü ölmek değil, yaşamaktır.

Çünkü yaşam bir yanıt değil, bir sorundur; bunun yanıtını sadece siz bulabilirsiniz.

Suç mu benim olan bir şey için savaşmak?

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Rahatsız bir yaşam ritmi kolay bir ölümden daha çok hayat.

En kolayı ölmektir, zor olan yaşamak.

Yaşıyorsak, hala umut var demektir.

Şimdi ölüm çok kolay uğrayabilir bana! Ama ben yaşayabildiğim sürece ölümü karşılamaya gitmemeliyim.

İnsan iki ucundan yanan bir mum gibi olmalı!

Var olmak baştan sona bir savaştır. Hayat ise devam eden bir zafer.

Pitbull vahşiliği ile tanınır. Aslında Pitbull çok çok sevecen ve sadık bir köpektir. Her şey gibi yetiştirilmesine bağlıdır. "Kaybetmek" kelimesinden anlamaz. "Pes etmek", "bırakmak" kelimelerinden anlamaz. Dövüşünce ölümüne dövüşür. Ama bir şey için dövüşür. Kim için dövüşür? Sahibi. Yaşam, benim sahibim. Onun için dövüşüyorum.

İnsanlarda tek sıcak kanun, üzümden şarap yapmaları, kömürden ateş yapmaları, öpücüklerden insan yapmalarıdır. İnsanlarda tek zorlu kanun, savaşlara, yoksulluğa karşı kendilerini ayakta tutmaları, ölüme karşı yaşamalarıdır. İnsanlarda tek güzel kanun, suyu ışık yapmaları, düşü gerçek yapmaları, düşmanı kardeş yapmalarıdır. Hep var olan kanunlardır bunlar, bir çocukcağzın tâ yüreğinden başlar, yayılır, genişler, uzar gider tâ akla kadar.

Ülken için bir mücadeleye girmediysen, sen öldüğünde de hiç yaşamamış olacaksın.

Yaşam öylesine güç bir çaba ki çocuk. Her gün yeni baştan başlayan bir savaş ; mutluluk anları ise acımasız bir bedelle ödenen kısacık ayraçlar.

Kimileri derler ki intihar bir irade işidir. Ben buna inanmıyorum. İntihar bir iradesizliktir. Dünyadaki güçlükleri yenebilen, o iradeyi gösterebilen kimse kolay kolay ölüme razı olmaz. Ölüme razı olan, hiçbir şeyle cedelleşmeyen, bu savaşta bütün ümitlerini kaybeden kişidir. O ümitleri kaybetmek için de, insanın, kendisini dünyaya bağlayacak hiçbir şeyi olmamalı. Ne para, ne pul, ne aşk, ne muhabbet, ne şeref, ne namus.

Ölü doğmuş çocukları ! Size bu ölü yaşamı hazırlayan "sermaye sahibi egemen sınıftır", bu acımasız oyunun varlığı siz izin verdiğiniz sürece sürecektir.

Özgürlük ve yaşam bunları her gün kazanmak zorunda olan kimsenin hakkıdır.

Her gün onları tekrar tekrar kazanmayan insan, ne özgürlüğü ne de yaşamayı hak eder.