Hayatımız detaylarla mahvoluyor. Sadeleştirmeliyiz.

Sadelik bir ayrıcalıktır.

Mutluluk; Bizim hayata bakış açımızla, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk ufak tefek şeylerin birbirini tamamlamasından doğuyor.

Kimse sadelikten ölmez.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

Sadelik, izahın görkemidir.

Ben hep ileriye ve geleceğe bakarım, ömrümün geri kalanı orada saklıdır.

Hayat size beklentilerinizin çok ötesinde bir düş sunduğunda, sona geldiğinizde üzüntü duymanız mantıklı değildir.

Bir insanın onsuz yapabileceği ne kadar çok şey vardır.

Hayat sade olmalı, ama yalın olmamalı.

Hayata korkusuzca bakanlar, ölümden de korkmazlar.

Eğer hayata küçük ayrıntılarıyla bakacak olursak ne kadar gülünç görünür. Mikroskopta görülen bir damla su gibidir, tek hücrelilerle kaynayan tek bir damla. Telaşla koşuşturup birbirleriyle mücadele etmelerine nasıl güleriz. İster bu su damlasında isterse insan hayatının küçük süresi içinde olsun bu korkunç etkinlikler komik bir etki yaratıyor.

Güzel gören, güzel düşünür. Güzel düşünen, hayatından lezzet alır.

Eteğini indirmek istediğin için hayat fahişe sana göre.

Sadeliğin gücünü asla küçümseme.

Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Benim kuşağımın en büyük keşfi, bir insanın tutumunu değiştirerek hayatını değiştirebileceğini öğrenmiş olmasıdır.

Sonu iyi biten her şey iyidir.

Ölüm, hayatın bizden yüz çeviren tarafıdır.

Hiçbir problem bilmiyorum ki ne kadar karmaşık olursa olsun, doğru açıdan bakıldığında daha da karmaşıklaşmasın.