Mutlu bir son istiyorsanız önemli olan öyküyü nerede bitireceğinizdir.

Hayatta küçük şeylerden zevk almaya bakın. Bir gün geçmişe bakıp bunların büyük şeyler olduğunu fark edeceksiniz...

Mutluluk bir varış değil, bir yolculuktur. Pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazıları da daha alçakta. Oysa mutluluk insanin boyu hizasındadır.

Mutlu olmak her şeyin yolunda olması demek değildir. Mutlu olmak, görmezden gelme konusunda ustalaşmak demektir.

Hayat mükemmel değildir.

Mutluluk daima yakınımızdadır, yakalamak için çoğu zaman elimizi uzatmak yeter.

Acınası, neredeyse her zaman küçük olayların ayrıntılarından oluşur.

Bir yığın küçük sevinçtir mutluluğu oluşturan.

Mutluluk; Bizim hayata bakış açımızla, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk ufak tefek şeylerin birbirini tamamlamasından doğuyor.

Mutluluk resim gibidir… Onun tadına varabilmek için biraz uzaklaşmam gerekir! Çok yakınındaysan, her şeyi iyi göremezsin. “Ne kadar da mutluyduk” demeye “Ne kadar da mutluyuz” demekten daha fazla alışığız. Mutluluk, rakı gibidir! İçer içmez tadı anlaşılmaz. Şarkılar biraz sonra söylemeye başlanır!

Herkesi mutlu edemezsin, çünkü pizza değilsin.

Mükemmel mutluluk, mutluluk için çabalamanın yokluğudur.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili.

Hayatımın çoğunu mutlu bir şekilde başkalarının gerçekleştirmesi için planlar yaparak geçirdim.

Cennet (var) olduğum yerdir.

Ben hep ileriye ve geleceğe bakarım, ömrümün geri kalanı orada saklıdır.

Bizi mutlu ya da mutsuz kılan; olaylar değil, onları algılama biçimimizdir.

Ne acılar bekliyor daha pusuda mutluluk umuduyla yaşayan zavallı insanları.

Hayır. Ama onun için çabalayacağım. Elimden geldiği kadar iyi bir hayat yaşamaya çalışacağım. Kimse için her şey mükemmel değildir, sanmıyorum.