Neler çekmiş halkım Türküler şahit.

Oynadığınız kitleye dikkat edin. Trabzonspor'la oynamak, ateşle oynamaktır.

Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

İç ateşinin yakıcılığı artıyor her zaman Arzuyla dolu bir ruhtan, yanan bir avuç topraktı

Ben kimsenin canını yakmadım; onlar benim ateş olduğumu bile bile geldiler.

İtfaiye ile ateş arasında tarafsız kalamam.

Hristiyanlıkta cehennemin simgesi ateştir. Çok tanrılı dinlerde de yine ateştir. İslamda da ateştir. Hintliler için de cehennem ateşdir. Dinler açısından bakıldığında sanki tanrı, sadece insan pişiren bir ızgara kebapçısıdır.

Kadınsız bir erkek horozsuz bir tabanca gibidir; erkeği ateşleyen kadındır.

Bir kısmımız ve hatta hepimiz ölebiliriz; ama öyle bir ateş yakacağız ki bu ateş bir daha hiç sönmeyecek, söndürülemeyecek.

Eğer bir çözüm yoksa, o zaman bir sorun da yok demekti. Ateş her sorun için en iyi çareydi!

Hiçbir şey insan kalbindeki vicdandan daha korkunç bir şahit veya daha dehşet verici bir suçlayıcı olamaz.

Bir muma üfleyebilirsin
Ama bir ateşe üfleyemezsin
Bir kere ateş tutuştuğunda
Rüzgâr onu daha yükseğe iter.

Karanlıkları bağlarıyla ateşe atıyoruz

Ateş de, aşk ve ölüm gibi . Kimse kimsenin yerine yanmıyor. Ve kimsenin yangını kimsenin yangınına uymuyor..

Ateş, doğası gereği insanın dostu değildir, bu yüzden onun huyuna gitmek gerekir.

Bütünün kendisi olan bu kozmosu ne bir tanrı, ne de bir insan meydana getirmiştir. O, daima belli ölçülere göre yanan, belli ölçülere göre sönen ezeli ve ebedi ateştir.

Evrenin ve varlığın ana maddesi, kendisi de sürekli değişme içinde olan ateştir.

Yanmayan aydınlatamaz.. Yanan da bir daha eski haline dönemez.. Bu sebeple de ''Alev, acı çeken bir varlıktır..

Suyun ahlakı temizdir ateşe bir tek o karşı koyabilir.

Ateş sarhoşu bizler giriyoruz,