Gözler dolmak içindir.

Her gözyaşının ayrı bir anlamı vardı. Her damlanın hangi zamanda, hangi mekânda, hangi kişiyle paylaşıldığı önemliydi. Gözyaşları ne kadar çok şeye tercümanlık yapıyordu! Damladığı, süzüldüğü, aktığı veya kana dönüştüğü zaman, hep ayrı manaları vardı. Gözyaşları gizli duyguları açığa vuran mektuplar gibiydi.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Hakiki şiir daha anlaşılmadan iletilir.

Gözbebekleri küçüldükçe üzüntünün şiddeti artar.

Elleri kenetli insanlar ya ölümsüzlük hissi ya hayal kırıklığı yaşarlar.

Şiir, dilin sınırlarını aşarak insanların kalbine dokunur.

İnsanın gözü de en az dili kadar konuşur, hatta göz dili dünyanın her yerinde sözlüğe başvurmaya gerek kalmadan anlaşıldığı için daha avantajlıdır.

Şimdi şizofreni kelimesinin köken olarak ilk anlamını verebiliriz; kalbi kırık.

Bence müzik demek; duygu halleri yaratmak, içeriklere anlam yüklemektir.

İyi bir yazar, insanî duyguların evrensel oldugunu bilir ve bunları anlatır.

Üstümüzdeki gök kubbeleşmiyor mu? Altımızdaki yer sapasağlam durmuyor mu? Yıldızlar bize dostça bakarak yükselmiyor mu? Ben, kendi gözümle senin gözüne bakmıyor muyum? Evrendeki her şey insanın kafasına ve kalbine etki etmiyor mu? Ve her şey sonsuz bir ilahi sır halinde yakamızda dolaşıp durmuyor mu? Eğer kalbini tüm bu saydıklarımla samimi olarak doldurup bu duygularla mutlu olabiliyorsan, bunun adına ister şans, ister gönül, ister aşk, istersen tanrı de, ne fark eder? Hepsi aynı şey değil mi? Ben ona bir isim bulamıyorum. Bence duygu her şeydir. İsim ise boş bir gürültü ve göğün güzelliğini ve ışığını sislendiren basit bir dumandır.

Duygular, hayatın boşluklarını dolduran hislerdir.

Farklı dillerle aynı duygu ve düşüncelere sahip olunamaz, aynı şeyler sevilemez mi?

Eğer aşk için kelime gerekseydi, Dilsizler nasıl sevecekti.

Bazen sessizlik gökgürültüsü gibidir.

Sanat bence en büyük sayıda insanı ortak acılar ve sevinçlerle coşturacak görüntüleri, biçimleri bulmaktır.

— İçimde isyan var!

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

Doğru peşinde koşmak, bir savaşa razı olmak anlamındadır.