Burnunu çeke çeke ağlamak, Belki biraz çocukça. Ağlamak, hüngür hüngür ağlamak, İçini çeke çeke, İnsanca.

İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: İstediği kadar ağlayabilmek. Belki bir de, istediği şeye ağlayabilmek...

Zorla güldü âmâlar, ağlamak mı ayıp?

Ne kadar güler ise düşman, o kadar ağlatır seni.

İnsan zeka karşısında eğilir ama şefkat karşısında diz çöker.

Ağlamak güzeldir.

İyilik vicdanımızdan gelen ve değdiği herkesi sevgi ve iyilikle dolduran bir duygudur.

Hangi dilde ağlar çocuklar, Hangi dilde güler. Ağlamak her dilde tek anlamda.. Çince, İngilizce, Türkçe!.. Burnunu çeke çeke ağlamak.. Belki biraz çocukça.  Ağlamak, hüngür hüngür, Ağlamak, içini çeke çeke.. İnsanca!…

Kıskançlık, süvarisini bir bulabilirse, uygarlık yolunun bütün düğümleri tek tek açılmaz mı?

Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.

İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur.

Her ne kadar gülü görmüyorsam da dikenlerini hissediyorum.

Belki çok güzel bir zekaya sahip olmak hoş bir şeydir; ama daha büyük bir hediye güzel bir kalbi keşfetmektir.

Bana iyi davran, çünkü çok yalnızım.

İnsanlığın en eski ve en güçlü duygusu korkudur. En eski ve en güçlü korku ise bilinmeyenin korkusudur.

Mutsuzken başkalarının mutsuzluğunu daha güçlü hissederiz; duygular parçalanmaz, yoğunlaşır.

Ağlamak istedim ama insan ağlamak isteyince tek bir damla gözyaşı bile dökülmez.

Ağlamayan kişi vahşi, gülmeyen ise delidir.

Gözlerin konuştuğu dil her yerde aynıdır.

Gülümsemek insanlara mahsustur.