Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.

Tutkuyu, fedâkârlık ile sabrı kapsayan aşk, en yüksek dereceli sevgidir. İkisinin fışkırdığı pınar, 'gönül'dür.

Sevmenin de sevilmenin de bir bedeli var, aşar tenimizi.

İki gönül bir olunca, soğan yesen bal gelir.

Bir tohum verdin çiçeğini al. Bir çekirdek verdin ağacını al. Bir dal verdin ormanını al. Dünyamı verdim sana bende kal.

Gülecekler bize, içinde kül olacak denli sevdiğimiz için ateşi.

Gerçek aşk daima kişisel yarar duygusundan vazgeçme temeli üzerinde yükselir.

Aşkta her zaman bir öpen, bir de yanağını uzatan vardır.

Benim sana hürmetimdir bu yalnızlık.

Sana gitme demeyeceğim Üşüyorsun ceketimi al Günün en güzel saatleri bunlar Yanımda kal

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm.

Kadınlar kendilerini sevenler için değil, onlara hükmedenler için can verirler.

Nefesimi bırakıp seni tutacağım.

Seven sevdiğini memnun etmeyi, başkalarını memnun etmeye tercih eder.

Derin ve ihtiraslı sev. Kalbin kırılabilir ama hayatı dolu dolu yaşamanın tek yoludur.

Birini sevmek, ömürden koca bir parça vermektir. Kendine saklayacağın, öğreneceğin, eğleneceğin vakti, başkasına hediye etmektir.

Ancak bir özveriyi gerektiren sevgiye inan; bunun dışında her şey, çoğu zaman, boş sözlerden başka bir şey değildir.

Ben nerede bir çift göz gördümse tuttum onu güzelce sana tamamladım. Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu. Bir bunun için yaptım...

Sen dağ gibi kurul ben zerre bir yer tutayım.

Sana zorsa bırak yanayım, kolaysa esirgeme.