İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.

Gününden faydalan, yarına güvenme.

Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Daha dün doğmuşuz sanki. Yeni okula başlamışız, Yeni sevmişiz. Öyle çabuk geçiyor ki günler. Hele sen de bir bak hayatına. Yarın bitecek sanki her şey. Yarın ölecek gibiyiz. Daha doymamışız yaşamasına. Günlerimiz dün bir, bugün iki. Sakın bir şey bırakma yarına. Yarın yok ki.

-Ölene dek hayatımı yaşayacağım.

Geleceği düşünmeye gerek yok, bugünün derdi yeterde artar bile. Bu ana geleceğin görüntüsü yeter.

Günü yaşamak dururken yarın ne olacağını düşünmenin yararı yok.

Yaşamak, gizemli bir gelecekte varacağımuz yere gitmek için geçmişte bulunduğumuz yerden yola koyulmak demektir.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Belirsiz ve tehlikeli bir 10 yıl, bizleri bekliyor.

Hepimiz geleceği çok fazla düşünüyoruz. Bu sebeple de bugünümüzü heba ediyoruz.

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.

Hayat yalnızca geriye doğru anlaşılabilir. Fakat ileriye doğru yaşanmalıdır.

Gelecek kaygısı olan kişi ne mutsuzdur!

Geçmişi unutan, şimdiyi ihmal eden, gelecekten korkan insanların ömrü çok daha kısa, çok daha karışıktır. Son anlarını yaşarken zavallılar çok geç farkına varırlar ki zamanı bir hiç uğruna didinip geçirmişlerdir.

Zamanın ne yapacağı belli olmaz, güvenilecek bir şey değildir.

Hayat kısadır. İnsan zenginliğini kullanmaya ne kadar erken başlarsa o kadar iyidir.

Geleceği satın alabilecek tek şey bugündür.

Dilediğin gibi yaşa, nasılsa öleceksin!

Hiçbir mâlûmâtım yok yarına dâir. Yarının benden haberi var ama bugüne dâir, benden geriye kalacak tek şey şiir. Ve akılda yıllarca akan sözlerimden tatlı nehir... Beni anlamaya çalış!