Paranoya büyük resmi kaybedip küçük resmi büyük olanın yerine koymaktan kaynaklanır.

Küçük fazlalıklara "şahane", "inanılmaz" diyenlerin büyük fazlalıklara doğru genişleyebilecek zihni kalmaz.

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

rüzgâr üşüyen için soğuk, üşümeyen için soğuk değildir.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Dünya hakkında zihninizde ne taşıyorsanız, dünyada da onu görürsünüz. Hayat hakkında zihninizde ne taşıyorsanız hayatta da onu görürsünüz.

Her şey bir şeye nasıl baktığınıza bağlı.

Dışarısı senin için nedir? Bir sınır farzet. Hangi taraf içerisi, hangi taraf dışarısı? Senin için dışarısı, senin dışarın. Benim dışarım ise burası.

Dünya renk, ışık ve ısıdan oluşur.

Kötülük onu yalnızca öyle yorumlayanın gözünde kötüdür.

Yerde olup uzayda olmayı dilemek, uzayda olup yerde olmayı dilemekten daha iyidir.

Son derece kusurlu olan bu dünyada herhangi bir şey ne kadar kusursuz olabilirse..

Zaman iki nokta arasındaki en uzun mesafedir.

Yeryüzünde söylenmiş her söz doğrudur.

Şizofreni aklın algıya yetmediği durumdur.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

İnsanda zaman kavramının oluşması için etrafında bazı şeylerin düzenli olarak tekrar etmesi gerekir.

İyilerin sahte kötülerin sahici görünmesinin nedeni dünyanın kötü bir yer olmasındandır.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Dış dünya ve zihnimde olup bitenler arasında uçurumlar olabiliyor.