Hayatımız düşüncelerimizin eseridir.

Bütün gün ne düşünürsek onu yaşarız.

Yaşamdaki mutluluk da düşüncelerimizin kalitesine bağlıdır.

Zihniniz, içine koyduğunuz şeyi tam olarak size geri verecektir.

Bilinçimiz yaşamı nasıl oluşturuyorsa öyledir.

Kuşağımın en büyük keşfi, insanların içsel zihinsel durumlarını değiştirerek yaşamlarının dışsal yönlerini değiştirebilmeleridir.

İnsanlar ancak hayalleriyle yaşar ve biraz yaşamaya başlayınca tüm hayallerini kaybederler...

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

Bir hayaleti öldürmek bir gerçeği öldürmekten çok daha zordur.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Sorun şu ki gözlerini kapatabilirsin ama aklını başından alamazsın.

Bu saçmaydı. Sırf dileyerek bir şeyleri unutamazdınız.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Hezeyan, kaygan ve belirsiz dünyaya dayanamayan birinin yaptığı sabitleme işlemidir.

Gerçeği insan hafızasındakiler kadar yaşar, beyninin daha derinindekiler kadar değil.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Bütün kaygılarından kurtulmak istiyorsan, korktuğun şeyin başına geldiğini düşün.

Fiziksel acı duymak, yaşadığımızı anlamamıza yardım eder.

Unutma ki ya sen zihnini yönetirsin ya da o seni yönetir.