Fakirlik, insanın sözde dostlarını uzaklaştırır.

Gerçek dostlar, güneş doğduğunda ortaya çıkmazlar, Gerçek dostlar yıldızlar gibidir, karanlık çökünce ortaya çıkarlar.

Anca beraber kanca beraberdi sözde. Hani? Neredeydi? Demek düşmeye görmeyeydi insan...

Hayat dediğimiz bu inişli çıkışlı yolculukta, düştüğümüzde bizi elimizden tutacak melekler bulunur. Bu melekler, kâh birlikte güldüğümüz kâh birlikte ağladığımız dostlarımızdır.

Arkadaşlarınıza dört elle sarılın ve başkalarının dostu olun. Dostluk bizi hayata bağlayan tek şey.

Gerçek arkadaş, Sen kendine inanmayı bıraktığında bile sana inanan kişidir.

En iyi dost, bendeki en iyi yönleri ortaya çıkaran insandır.

Eğer kendi ad-şanına saygı ediyorsan iyi kaliteli kişiyle otur-dur çünkü, tek olmak kötü dostluktan iyidir.

En yalnız olduğumuz anda arkadaşlığı buluruz.

İnsan düşmekten değil, düşerse hadi kalk diyebilecek bir dost sesi duyamamaktan korkar.

Bana benden başka bir dost varsa bilmem lazım.

Karanlıkta aylak aylak dolaşarak aradı bir dostum ışığı, ben evimde sıcak çorbama daldırırken kaşığı. Birbirimizi karanlık kamufle etmişti ve durum kötüydü. Diğerlerini ışıklar bronzlaştırdı, tenler ölüydü. Birisi kalbini tâmir ettirdikten sonra hiç ağlamadı. Diğer dostum son yediği kazıktan sonra hiç konuşmadı. Derler ya, ağzını bıçak açmadı, diğer dostum Hakk'a karşı geldi beli bir daha doğrulmadı.

İşin aslına bakarsan büyür dert, kafana çok da takarsan çekilmez olduğunda hayat, gözlerin arar çekilir bir iki insan.

Ne gariptir şu ayrılık günleri... Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan; nedense bir tuhaf oluyor insan...

Yalnızlık, kötü arkadaştan hayırlıdır.

Dost, dağın zirvesindeyken seninle sevinçle şarkı söyleyen ve vadide sessizce yanında yürüyen kişidir.

Eğer mücadelem süresince yanımda yoksan, başarım sırasında yanımda olmayı bekleme.

Bazı insanlar papazlara, diğerleri şiirlere gider. Bense arkadaşlarıma giderim.

Biriyle konuşup bölüşmedin mi, en güzel anılar boynu bükük öksüz çocuklar gibi kalıyor.

Tek arkadaşım yoksulluğum.