Acıda her zaman tadılmayan muhteşem bir zevk vardır.

Saadeti saklamak, acıyı saklamaktan çok daha güç...

Yalnızca çok ağlamış olanlar yaşamı tüm güzelliği içinde algılayabilir,keyifle gülebilir.

Mutluluğun sırrı özgürlükte, özgürlüğün sırrıysa cesarette.

Hissiz kalmaktansa kahveyle acı çekmeyi tercih ederim.

Acı tanımamış olmak büyük bir acıdır.

Her insanın hayattan zevk alması gerektiğini düşünüyorum.

Ölüm acı vermez; acı veren şey, yaşamdır.

Mutluluk arayanlar bunu özlüyorlar ve bunu tartışanlar, eksikler.

Sonu mutluluğa varan bir yol yoktur: Yol mutluluğun kendisidir.

Ama acı bilmeyen mutluluk bir uyku; yaşamak ise ancak ölüm olduğu için var. Bir çocuk gibi ölümsüz olasın ve uyuyasın mı istiyorsun?

Felsefeyle uğraşma zamanının daha gelmediğini ya da artık geçmiş olduğunu söylemek, mutlu olmanın zamanı daha gelmedi ya da artık geçti demekten farksızdır.

Felsefe, mutlu bir yaşam sağlamak için tutarlı eylemsel bir sistemdir.

Mutluluk bir amaç değildir. Bir yan üründür.

Modern bilgi teorisi, yaşamı gerçek bir heyecan haline sokmuştur. Bilgi ile maddenin ayrılmadığı bir zamanda, uç bir aktivist için, yaşam, teori ve yaşama alanı ise epistemolojidir.

Yaşamak, bir dünyaya gözleri kapamalı ve bir başka dünyaya bakmaktır; yürek istiyor. Yaşamaktan korkmak, yozlaşmak oluyor.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Siz ne kadar mutluysanız ben de o kadarım, ne az ne çok

Hüzün, bir hazin kelime... Ayrılık gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de. Bazen bir gözde görürüz onu, bazen bir yüzde. Bazan bulutlarla gelir, bazen lodoslarla.